Αρθρογραφία

Η ενδοοικογενειακή βία διαπερνά τις γραμμές του εισοδήματος, του μορφωτικού επιπέδου, της τάξης, του πολιτισμού - 'Αρθρο στην Αυγή

Η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης την 7/4/2011 και υπογράφηκε την 11/5/2011 κατά την 121η συνεδρίαση του Συμβουλίου στην Κωνσταντινούπολη. Τέθηκε σε ισχύ μετά την 10η επικύρωση της από την Ανδόρα στις 22/4/2014.
Η χώρα μας, αν και την υπέγραψε, δεν προχώρησε ποτέ στην επικύρωσή της, παρ' όλες τις οχλήσεις στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου, μέχρι και το 2015, πολλών βουλευτών, ακόμη και της ίδιας της γράφουσας και με την ιδιότητα της Γενικής Εισηγήτριας του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας.
Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας και κακοποίησης, το οποίο περιέχει αναφορές στην ταυτότητα φύλου και αποτελεί ένα σημαντικότατο βήμα στη μακρόχρονη και σταθερή προσπάθεια του Συμβουλίου της Ευρώπης να εξασφαλίσει τον σεβασμό των δικαιωμάτων των γυναικών.
Η ενδοοικογενειακή βία και η βία κατά των γυναικών, σε όλες τις μορφές της, λεκτική, σωματική και ψυχολογική, αποτελεί ακραία έκφραση κυριαρχίας ανάμεσα στα φύλα, ανεξαρτήτως μορφωτικού και κοινωνικού επιπέδου.

Τα ευρήματα της έρευνας του Fundamental Rights Agency, που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά και στις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σοκαριστικά. Μία στις τρεις γυναίκες άνω των δεκαπέντε ετών έχει υπάρξει θύμα βίας, ακριβώς επειδή είναι γυναίκα. Η βία κατά των γυναικών αναδείχθηκε στην Ευρώπη ως το κεντρικό θέμα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε πολύ μεγάλη απόσταση από τη δεύτερη αιτία.
Αποφασίστηκε να μην επιλεγεί η απλή κύρωση με τη διαδικασία που προβλέπει ο Κανονισμός της Βουλής, όπως γίνεται στις πλείστες των περιπτώσεων, αλλά να επιλέξουμε τον δύσκολο δρόμο της τροποποίησης άρθρων του Οικογενειακού και Ποινικού Κώδικα, έτσι ώστε να καταστεί ένα ουσιαστικό εργαλείο αντιμετώπισης τέτοιων φαινομένων, έτοιμο να χρησιμοποιηθεί την επομένη της ψήφισής του.
Χαρακτηριστικό της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης είναι η έμφαση που αποδίδει στην πρόληψη. Εντελώς ενδεικτικά, προβλέπεται η υποχρέωση των συμβαλλόμενων κρατών να εξασφαλίσουν την κατάρτιση επαγγελματιών που ασχολούνται με τα θύματα βίας, την υλοποίηση θεραπευτικών προγραμμάτων για τους δράστες εγκλημάτων ενδοοικογενειακής βίας και προσβολών της γενετήσιας ελευθερίας, καθώς και να διοργανώνουν δράσεις δημοσιότητας για την κατάργηση των στερεοτύπων και την εξασφάλιση του σεβασμού της διαφορετικότητας.
Η προστασία των θυμάτων ολοκληρώνεται με μια δέσμη κανόνων που θεσμοθετούν την υποχρέωση των κρατών είτε να ποινικοποιήσουν συμπεριφορές που μέχρι σήμερα διέφευγαν του ποινικού ενδιαφέροντος της πολιτείας, όπως για παράδειγμα τον εξαναγκασμό σε σύναψη γάμου, την σεξουαλική παρενόχληση και το stalking, δηλαδή μία εξακολουθητική συμπεριφορά απειλής, παρακολούθησης και παρενόχλησης, με την οποία η επέμβαση στην ιδιωτική σφαίρα του θύματος είναι ιδιαιτέρως επαχθής, είτε να προβλέψουν την αποζημίωση των θυμάτων. Αξιοσημείωτες είναι οι παρεμβάσεις που προωθούνται από τη Σύμβαση και σε επίπεδο δικονομικού δικαίου, ώστε το θύμα να προστατεύεται τόσο στην ποινική όσο και στην αστική δίκη.
Τέλος, καινοτομία της Σύμβασης συνιστά η ίδρυση μηχανισμού παρακολούθησης. Σε αυτόν περιλαμβάνεται η GREVIO, ανεξάρτητο όργανο, που συγκροτείται από τεχνοκράτες και επιφορτισμένο με την παρακολούθηση της εφαρμογής της Σύμβασης από τα κράτη-μέλη που την έχουν υπογράψει.
Δεν πρέπει να παραβλεφθεί το γεγονός, ότι τα κράτη-μέλη που υπογράφουν τη Σύμβαση ενθαρρύνονται να εφαρμόσουν τις προβλέψεις της και στην περίπτωση που θύμα της βίας είναι άνδρας ή αγόρι. Πρόκειται για μια σημαντική πρόβλεψη, δεδομένου ότι οι κοινωνικές δομές και πρακτικές πλαισιώνουν κυρίως την καταστατική υποτέλεια των γυναικών, ωστόσο σχέσεις εξουσίας αναπτύσσονται και σε βάρος των ανδρών, συνήθως των παιδιών και εφήβων. Η κύρωση της Σύμβασης θα ενισχύσει ερμηνευτικά το εθνικό νομοθετικό πλαίσιο που υποστηρίζει την πραγμάτωση της αρχής της ισότητας και μπορεί να συμβάλει στη χειραφέτηση των κοινωνικών υποκειμένων ανεξαρτήτως φύλου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι κρίνεται σκόπιμο να διατυπωθούν επιφυλάξεις σε σχέση με το άρθρο 44 της Σύμβασης, καθώς η νομοθετική παρέμβαση ώστε να προστεθούν νέα «εγκλήματα παγκόσμιας δικαιοσύνης» και η τροποποίηση της πιο σημαντικής διάταξης του «Διεθνούς Ποινικού Δικαίου» που βρίσκεται στον Ποινικό μας Κώδικα, απαιτεί τουλάχιστον τη συνολικότερη και συστηματικότερη προσέγγιση του θέματος, ιδιαίτερα επειδή με τις διατάξεις του συγκεκριμένου άρθρου της Σύμβασης υιοθετείται μία πιο διευρυμένη έννοια της αρχής της ενεργητικής προσωπικότητας (κατά τη Σύμβαση ο συνήθης τόπος διαμονής του δράστη, κατά το δίκαιό μας η ιθαγένειά του). Αυτή η επισήμανση, που θα έπρεπε να γίνει κατά την υπογραφή της Σύμβασης, ας γίνει τροφή για σκέψη για την ευθύνη όσων είναι επιφορτισμένοι με την τιμή να εκπροσωπούν την χώρα στα Διεθνή Fora και να υπογράφουν Κείμενα τα οποία τη δεσμεύουν έναντι της Διεθνούς Κοινότητας.
Κλείνοντας, οφείλουμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι εργάστηκαν για την υλοποίηση αυτής της προσπάθειας, τη Γενική Γραμματεία Ισότητας, η οποία είχε συστήσει Προνομοπαρασκευαστική Επιτροπή για την αντιμετώπιση των δυσκολιών που ήρε ένα τόσο απαιτητικό νομικά κείμενο, τα στελέχη της Γενικής Γραμματείας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τις γυναικείες συλλογικότητες και τα κινήματα, και, φυσικά, τη Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή και την Πρόεδρό της, κα Ιφιγένεια Καμτσίδου, αν. καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου και Πρόεδρο του ΕΚΔΔΑ.

 

2 10

Η ιστορία δεν ξαναγράφεται με ψεύδη και λάσπη - Άρθρο στην εφημερίδα "Νέα Σελίδα"

Δεν είναι παράδοξο, η Εσθονία, όπως και κάθε χώρα που επιθυμεί να διατηρεί το εθνικό της αφήγημα, όποιο και αν αυτό είναι, να έχει εκδηλώσεις, ημέρες μνήμης ή οτιδήποτε άλλο διατηρεί ζωντανή την ιστορική μνήμη ενός λαού. Δυστυχώς, η συντριπτική πλειονότητα των πολιτικών κωφεύει στην έκκληση να αφήνεται η Ιστορία στους ιστορικούς.

Είναι όμως, όχι μόνο προκλητικό, αλλά και πολιτικά επικίνδυνο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση του 2017, η οποία μαστίζεται από την άνοδο νεοναζιστικών και ακροδεξιών κομμάτων και μορφωμάτων, η προεδρεύουσά της για αυτό το εξάμηνο Εσθονία, να κάνει εργαλειακή χρήση της ιστορίας, εξομοιώνοντας το πιο μαύρο φαινόμενο της ανθρωπότητας, τον Παραλογισμό της Ιστορίας, τον ναζισμό, με τον κομμουνισμό ως ένα σύστημα ιδεολογικό, πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό. Ο ναζισμός είχε μία και μοναδική πτυχή στη γένεση και στην εφαρμογή του, την κοινοτοπία του κακού που απενοχοποίησε τη μαζική δολοφονία, με ρατσιστικές ιδεολογικές βάσεις, εκατομμυρίων ανθρώπων, του οποίου τα δεινά πρωτίστως δεν ξεχνά η ίδια η γενέτειρά του, Γερμανία, στα όρια μάλιστα της εθνικής ενοχής.

Η ταύτιση του σταλινισμού με τον κομμουνισμό μόνον πολιτική χρήση μπορεί να έχει. Είναι τουλάχιστον ανιστόρητη και φτάνει στα όρια της πολιτικής χυδαιότητας. Η προσπάθεια ποινικοποίησης και εξομοίωσης του ναζισμού με φαινόμενα συγκεκριμένων χρονικών περιόδων όπου κανείς δεν αρνείται πως υπήρξαν βάναυσα για τους λαούς τους, τη στιγμή που η Ευρώπη δεν διατρέχει, δα, και κανέναν «κομμουνιστικό κίνδυνο» πια, για να ανατρέξω σε ορολογία ψυχροπολεμική που τόσο της μόδας είναι αυτές τις μέρες, ενέχει την πραγματικά τρομακτική προοπτική πολιτικού και ιδεολογικού ξεπλύματος όλων αυτών των νεοναζιστικών και ακροδεξιών μορφωμάτων, που αντιθέτως με τα κομμουνιστικά, μάλλον αυξάνονται, όπως και τα φαινόμενα βίας, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας που είναι και τα μοναδικά που μπορούν να παράγουν ως ιδεολογία και πρακτική.

Υπήρξαν και υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στις χώρες του υπαρκτού μετά την πτώση του; Φυσικά, και η συζήτηση μόνο μικρή δεν είναι. Διάρρηξη της όποιας κοινωνικής συνοχής υπήρχε, ξεπούλημα κρατικής περιουσίας σε ολιγάρχες, ακραία φτώχεια και κοινωνική ανισότητα, επέλαση τρίτων χωρών στις νέες αγορές κ.ο.κ., που σε καμία περίπτωση δε δικαιολογεί την ιδεολογική εκδικητικότητα των χωρών αυτών με τη χρήση της θεωρίας των δύο άκρων ως μέσο πολιτικού αποπροσανατολισμού και ως ιδεολογικό αντίβαρο της μετάβασης από τον σταλινικό τρόμο, στην ακραία νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που ακολούθησε. Κάθε χώρα φέρει την ιστορία της αλλά και κυρίως, την ευθύνη του πώς τη χρησιμοποιεί για ένα καλύτερο μέλλον. Δεν μπορώ όμως να διακρίνω τίποτα άλλο παρά πολιτική χρησιμοθηρία, όταν έρχονται στο προσκήνιο εθνικές πολιτικές και εθνικά αφηγήματα, οιουδήποτε κράτους – μέλους, μέσα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εν προκειμένω με τέτοιο ιστορικό βάρος. Και μιλούμε για ζητήματα, στων οποίων τη διαχείριση η ίδια η Ευρώπη έχει σταθεί πολύ προσεκτική, παλιότερα. Η ιστορία όμως δεν ξαναγράφεται και μάλιστα με ψεύδη και λάσπη.

Κλείνοντας, και σε ένα πιο εγχώριο πλαίσιο: φαίνεται πως κάποια πολιτικά κόμματα που αυτοπροσδιορίζονται ως φιλοευρωπαϊκά, και στο παρελθόν έχουν λύσει τέτοια ζητήματα, όταν αυτά προέκυψαν, τώρα κάνουν μια στροφή, προσπαθώντας να αλιεύσουν για μια ακόμη φορά τα τελευταία χρόνια, ψήφους σε θολά ακροδεξιά νερά. Το μόνο που η ιστορία έχει δείξει, είναι πως όποιος προσπάθησε να συμμαχήσει με τον διάβολο, έχασε και την ψυχή του στο τέλος. Στην προκειμένη, ας προσέξουν μη χάσουν και ό,τι έχει απομείνει από την πολιτική τους κληρονομιά, στην προσπάθειά τους να χρησιμοποιήσουν ακόμη και πικρά, δικά μας εθνικά δράματα, ως μέσο αντιπολίτευσης. Τουλάχιστον, από όλη τη συζήτηση βγαίνει και κάτι χρήσιμο, όπως το να αποδεικνύεται ποιοι θέλουν στη σημερινή Ελλάδα να επαναφέρουν στο προσκήνιο, αποτυχημένα, εμφυλιοπολεμικά πάθη, για να κρύψουν την πολιτική τους ένδεια.

 

10580394 10153081778183312 944686213 n

Η Δικαιοσύνη θα προστατεύει το Παιδί στο δικό του «Σπίτι» - Άρθρο στο insider.gr

Από το insider.gr

 

Ήδη είναι στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής και εντός των επομένων ημερών ενώπιον της Ολομέλειας για ψήφιση, το «Σπίτι του Παιδιού», στο πλαίσιο της Δικαιοσύνης φιλική προς το Παιδί, η οποία εντάσσεται στο υπό εκπόνηση Εθνικό Σχέδιο Δράσης για το Παιδί, μία διυπουργική Δράση, η οποία στηρίζεται στις Παρατηρήσεις της τελευταίας Έκθεσης για την εφαρμογή της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Μετά από 10 χρόνια που διατάξεις παρέμεναν κενό γράμμα, καθώς το 2007, με την Κύρωση Προαιρετικού Πρωτοκόλλου της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού αλλά και το 2008 με την Κύρωση Σύμβασης για την Προστασία Παιδιών από τη σεξουαλική εκμετάλλευση και κακοποίηση είχαν θεσπιστεί ειδικές διατάξεις για την εξέταση παιδιών θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης ως μαρτύρων, που προέβλεπαν δημιουργία ειδικών δομών (χώροι με εξειδικευμένο προσωπικό) για την εξέταση αυτών των παιδιών κατά την ποινική διαδικασία, αλλά δεν είχε γίνει τίποτα, θεσμοθετούνται, με την κατάθεση του Σχεδίου Νόμου για την ενσωμάτωση της Οδηγίας 2012/29/ΕΕ για την προστασία των θυμάτων, τα «Σπίτια του Παιδιού». Πρόκειται για υπηρεσίες με ειδικούς χώρους και εξειδικευμένο προσωπικό, όπου θα διενεργείται η εξέταση του παιδιού κατόπιν διεπιστημονικής συνεργασίας των προανακριτικών, ανακριτικών και δικαστικών Αρχών με ψυχολόγους, ψυχιάτρους και κοινωνικούς λειτουργούς με στόχο την επίτευξη φιλικότερης προς τα παιδιά Δικαιοσύνης, την αποφυγή της δευτερογενούς θυματοποίησης του παιδιού, την αποφυγή πολλαπλών καταθέσεων (έχουν φτάσει μέχρι και τις 18!) και την εξακρίβωση της αλήθειας με φιλικό προς το παιδί τρόπο.

Σε αυτό το πλαίσιο εκπαιδεύονται και αξιοποιούνται δημόσιοι λειτουργοί, ενώ βελτιώνεται η απονομή της Δικαιοσύνης και, εμμέσως, η προστασία του κατηγορουμένου, καθώς μπορεί πλέον να εκτιμηθεί καλύτερα η κατάθεση του παιδιού και η αλήθεια των λεγομένων του.
Στην Αμερική αυτές οι δομές λειτουργούν από το 1985, στην Ευρώπη σχεδόν όλα τα κράτη διαθέτουν τέτοιες δομές, ενώ η γειτονική μας Βουλγαρία διαθέτει 20 (!) τέτοιες δομές, όπως και η Τουρκία.

Συστήνονται 5 Αυτοτελή Γραφεία Προστασίας Ανήλικων Θυμάτων στις 5 μεγαλύτερες πόλεις (Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο) εντός της Υπηρεσίας Επιμελητών Ανηλίκων και Κοινωνικής Αρωγής του ΥΔΔΑΔ, τα οποία ασκούν αρμοδιότητες σε ολόκληρη την Εφετειακή τους Περιφέρεια, με αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη δυνατή γεωγραφική κάλυψη των δικαστηρίων της χώρας (π.χ. το Αυτοτελές Γραφείο Πάτρας θα καλύπτει και τις Εισαγγελίες Κεφαλληνίας, Ζακύνθου, Αιγίου, Ηλείας, Αμαλιάδας, Καλαβρύτων).

Σε πρώτη φάση ορίζεται, ως πραγματογνώμονας, παιδοψυχολόγος ή παιδοψυχίατρος που υπηρετεί στα Σπίτια του Παιδιού ή, όπου δεν υπάρχουν, ειδικά εκπαιδευμένος παιδοψυχολόγος ή παιδοψυχίατρος από τον ειδικό πίνακα πραγματογνωμόνων, ο οποίος μέσα από έγγραφη έκθεσή του θα αποφαίνεται για την αντιληπτική ικανότητα και την ψυχική κατάσταση του ανήλικου, ενώ παράλληλα θα προετοιμάζει τον ανήλικο για την εξέταση που θα ακολουθήσει. Στη συνέχεια, ο προανακριτικός υπάλληλος, ο ανακριτής κλπ θα εξετάζει τον ανήλικο στο Σπίτι του Παιδιού, όπου ο παιδοψυχολόγος θα απευθύνει τις ερωτήσεις που θα θέτει ο προανακριτικός υπάλληλος, ο ανακριτής κλπ με σύστημα ενδοεπικοινωνίας και ο οποίος θα κατευθύνει την εξέταση, παρακολουθώντας πίσω από διπλό καθρέπτη. Η κατάθεση του παιδιού θα βιντεοσκοπείται υποχρεωτικά και έτσι το παιδί δεν θα χρειάζεται πλέον να παρίσταται στα επόμενα στάδια της διαδικασίας. Αυτόπροβλεπόταν ήδη από το 2007, αλλά δεν είχε εφαρμοστεί ποτέ.

Είναι σαφές, ότι η κυβέρνηση έχει περάσει πλέον από το στάδιο της καταγραφής των προβλημάτων αναφορικά με την παιδική προστασία, σε αυτό των νομοθετικών ρυθμίσεων προκειμένου να καλυφθούν τα νομοθετικά κενά. Όμως οι Νόμοι δεν αρκούν, το πιο σημαντικό είναι η ορθή εφαρμογή τους. Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν μεμονωμένες και αποσπασματικές δράσεις, αλλά εντάσσονται στην ευρύτερη πολιτική βούληση της κυβέρνησης να δημιουργηθεί ένα πλέγμα προστασίας για το Παιδί, μέσω ενός ολιστικού σχεδίου, οριζόντιου, διεπιστημονικού και διυπουργικού, που δεν αντιμετωπίζει το παιδί ως παρακολούθημα των γονιών του, αλλά ως έναν νεαρό πολίτη, όπως άλλωστε επιτάσσει και το Σύνταγμα.

 

blur

Ο γολγοθάς των τυφλών στα γκισέ των τραπεζών - Δηλώσεις στη Documento

Οι Τράπεζες αξιώνουν από τους τυφλούς και τα άτομα με προβλήματα όρασης τη σύμπραξη δύο μαρτύρων ακόμη και για απλές δικαιοπρακτικές ενέργειες, όπως η ανάληψη του μισθού, της σύνταξης ή του προνοιακού επιδόματος , γεγονός που δεν είναι εφικτό, αφ' ενός και πρωτίστως επειδή παραβιάζονται ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, αφ' ετέρου γιατί δεν είναι δεδομένο ότι κάθε άνθρωπος έχει ανά πάσα στιγμή στη διάθεσή του 2 άτομα εύκαιρα να τον συνδράμουν.
Παρόλο που έχει κυκλοφορήσει εσωτερική εγκύκλιος για σύμπραξη δύο τραπεζικών υπαλλήλων προκειμένου να πραγματοποιούνται οι προαναφερθείσες συναλλαγές, μας έχουν γίνει σειρά καταγγελιών ότι τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι με προβλήματα όρασης όχι μόνο αντιμετωπίζουν την άρνηση των υπαλλήλων να συμπράξουν, αλλά και γίνονται δέκτες σκαιότατων συμπεριφορών.
Παράλληλα, οι τράπεζες στις πλείστες των περιπτώσεων αρνούνται να χορηγήσουν χρεωστικές ή πιστωτικές κάρτες και στην περίπτωση που το κάνουν, απαιτούν η παραλαβή του PIN να γίνει από άλλο άτομo, πέραν του ενδιαφερομένου, στο οποίο να έχει γίνει εξουσιοδότηση, απαίτηση που καθιστά τα άτομα με προβλήματα όρασης ως οιονεί περιορισμένης δικαιοπρακτικής ικανότητας.
Στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Γενική Γραμματεία Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων οι Τράπεζες επικαλέστηκαν αφ' ενός την ασφάλεια των Τραπεζικών συναλλαγών και αφ' ετέρου τον κίνδυνο καταστηματάρχες να χρεώνουν κατά το δοκούν.
Είναι ήδη σε δημόσια διαβούλευση, μέχρι τις 31 Ιούλη, το Σχέδιο Νόμου αναφορικά με τις «Κατευθυντήριες – οργανωτικές διατάξεις υλοποίησης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες», όπου η Γενική Γραμματεία Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ορίζεται ως Κεντρικό Σημείο Αναφοράς για θέματα σχετιζόμενα με την εφαρμογή της Σύμβασης.
Στην αρμοδιότητα του Κεντρικού Σημείου Αναφοράς ανήκει η υποδοχή και ο χειρισμός ζητημάτων που άπτονται της εφαρμογής της Σύμβασης σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, η συνεργασία με τα Επιμέρους Σημεία Αναφοράς, η διασύνδεση με το Πλαίσιο Προαγωγής της Σύμβασης, η διαβούλευση με αναγνωρισμένες αντιπροσωπευτικές οργανώσεις του αναπηρικού κινήματος, με άτομα και με ομάδες ατόμων, οργανωμένες ή μη που έχουν εύλογο ενδιαφέρον για τα δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες καθώς και η παροχή ενημέρωσης και κατευθύνσεων για θέματα σχετικά με τα δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες. Περαιτέρω στην αρμοδιότητα του Κεντρικού Σημείου Αναφοράς ανήκει η εκπόνηση και υποβολή στη Βουλή προς έγκριση Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Άτομα με Αναπηρίες καθώς και η σύνταξη και υποβολή στην Επιτροπή των εκθέσεων του άρθρου 35 της Σύμβασης.
Ως ΓΓΔΑΔ, και με την επιπλέον αρμοδιότητα που μας επιφορτίζει το ως άνω νομοσχέδιο, συνεχίζουμε τις προσπάθειές μας προκειμένου οι Τράπεζες αντί να παίζουν το ρόλο του αυτόκλητου προστάτη των τυφλών και των ατόμων με προβλήματα όρασης, να αξιοποιήσουν την ευρωπαϊκή εμπειρία αναφορικά με τις τραπεζικές συναλλαγές των εν θέματι ατόμων και παράλληλα να προχωρήσουν στην τοποθέτηση προσβάσιμων ΑΤΜ. Είναι θέμα ισονομίας και ίσης μεταχείρισης.

 

παρλ 1

Κοινωνία και ΛΟΑΤΚΙ+ Δικαιώματα - Άρθρο στο avmag.gr

Αποτελεί βασική κοινωνιολογική παραδοχή ότι οι νοοτροπίες αλλάζουν πιο αργά από τα δεδομένα. Οι κοινωνίες αλλάζουν, εξελίσσονται. Διαμορφώνονται νέες κοινωνικές σχέσεις και ισορροπίες κάθε είδους, πάντως σίγουρα δε μένουν στατικές, και δη, στον κόσμο του 21ου αιώνα, όπου η πληροφορία και κατ' επέκτασιν, η όσμωση με εξαιρετικά απομακρυσμένες κοινωνίες και κοινωνικές ομάδες καθίσταται εξαιρετικά ταχεία και άμεση. Ο δημόσιος διάλογος εξελίσσεται πλέον, όχι μόνον στον δρόμο και στα μέρη μιας συμβατικής αστικής κοινωνίας του 20ου αιώνα. Τα μέσα επικοινωνίας έχουν αλλάξει και πλέον η αλλαγή και το διαφορετικό έχει καταστεί σαν εικόνα, προσιτό και προσβάσιμο σε όλες τις ηλικίες και σχεδόν όλες τις χώρες. Κατά κανόνα, δε, κοινωνίες που ήλθαν λόγω διάφορων συγκυριών σε επαφή με το διαφορετικό από την «νόρμα» των παραδοσιακών κοινωνιών τους, τείνουν να αποκρυσταλλώνουν και να αποτυπώνουν αυτήν την εξέλιξη και στις νομοθετικές τους πρακτικές.

Φυσικά, αυτό όταν μιλούμε για χώρες που σέβονται το Κράτος Δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Χώρες μεταξύ των οποίων, και η δική μας, με κάποιες βροντόφωνες μεν, παρωχημένες όμως δε, μειοψηφίες, που υπάρχουν παντού και εξάλλου, δεν αναφέρονται μόνον σε εξέλιξη των θεσμών στη βάση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και σε κάθε μορφή αλλαγής νοοτροπιών και παγιωμένων θεσμικών σχέσεων.

Εκεί ακριβώς έρχεται η συντεταγμένη Πολιτεία, να προστατεύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα θεσπίζοντας ένα σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο. Η προστασία τους είναι στοιχείο της πολιτικής μας ταυτότητας, της δημοκρατικής κοινωνίας στην οποία πιστεύουμε και του πολιτισμού μας, όντας πεπεισμένοι ότι η ανάπτυξη και η πρόοδος σε εθνικό και διεθνές επίπεδο θα επέλθει μόνο μέσω της εξάλειψης κάθε είδους διακρίσεων.

Αλλά ακόμη κι αν η κοινή γνώμη ήταν αντίθετη κι αν ήταν μειοψηφική άποψη, ακριβώς γι' αυτό υπάρχει το διεθνές πλαίσιο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για να μην υπόκεινται αυτά σε συγκυριακές πλειοψηφίες ή μειοψηφίες. Γι' αυτό ακριβώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα ποτέ δεν αποτελούν ζήτημα και ερώτημα δημοψηφίσματος. Κι εγώ είμαι από τις πολιτικούς που πιστεύουν πως ρόλος του πολιτικού είναι να διαμορφώνει την κοινή γνώμη κι όχι να σέρνεται πίσω της προς άγραν ψήφων.

Ως προτεραιότητα της Ελληνικής Πολιτείας, προβήκαμε στη λήψη μέτρων που έχουν στον πυρήνα τους το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και στοχεύουν στην εξάλειψη κρουσμάτων διάκρισης και άνισης μεταχείρισης.
Θεσπίσαμε νέο Σύμφωνο Συμβίωσης, με επέκταση στα ομόφυλα ζευγάρια και αναγνώριση πλήθους Δικαιωμάτων, ενισχύσαμε την αντιρατσιστική νομοθεσία και τη νομοθεσία κατά των διακρίσεων.

Προχωρήσαμε στη συγκρότηση Εθνικού Συμβουλίου κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας, για τη διαμόρφωση εθνικής στρατηγικής κατά του ρατσισμού, δια του οποίου έχουν αναληφθεί πρωτοβουλίες για την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, αλλά και των εμπλεκόμενων Αρχών για την πρόληψη και την αντιμετώπιση του ρατσισμού και του ρατσιστικού εγκλήματος.
Ψηφίστηκε ο Ν. 4443/2016 για την ίση μεταχείριση, με τον οποίο επήλθαν σημαντικές αλλαγές στο συναφές θεσμικό πλαίσιο. Διευρύνθηκε το πεδίο εφαρμογής του νόμου και ενισχύθηκαν οι αρμοδιότητες του Συνηγόρου του Πολίτη, ο οποίος ανέλαβε πλέον και τις καταγγελίες για παραβίαση της Αρχής της ίσης μεταχείρισης στον ιδιωτικό τομέα, καταργώντας τη σχετική Επιτροπή που υπαγόταν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και δεν είχε λειτουργήσει ποτέ.
Ορίστηκαν Ειδικοί Εισαγγελείς για τη ρατσιστική βία σε Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Ηράκλειο, καταργήθηκε το άρθρο 347 του ΠΚ για την παρά φύσιν ασέλγεια.

Τέλος, έχει ήδη αναρτηθεί στη δημόσια διαβούλευση μέχρι την 12η Ιουνίου το σχέδιο νόμου για τη Νομική Αναγνώριση της Ταυτότητας Φύλου, σύμφωνα με το οποίο αναγνωρίζεται το δικαίωμα στην φυλομετάβαση για τα άτομα τα οποία δεν αισθάνονται οικεία με το καταχωρισμένο φύλο τους. Χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς προηγούμενη ιατρική επέμβαση, χωρίς ψυχιατρική εξέταση, με την απλή, γρήγορη, μη κοστοβόρα διαδικασία που προβλέπεται για κάθε Έλληνα πολίτη που επιθυμεί να μεταβάλλει κάποιο στοιχείο της ταυτότητάς του.

Ειδικά μετά το τελευταίο, όπως και κατόπιν της επέκτασης του Συμφώνου Συμβίωσης και για τα ομόφυλα ζευγάρια, θεωρώ πως εκ των πραγμάτων θέτουμε την όλη συζήτηση για τα ΛΟΑΤΚΙ δικαιώματα σε νέες βάσεις. Κάθε φορά που η Πολιτεία αναλαμβάνει νομοθετικές πρωτοβουλίες τέτοιας φύσεως και η κοινή γνώμη έρχεται σε επαφή και γνωριμία –γιατί υπάρχει και τρομακτική άγνοια, δυστυχώς- με απτά ζητήματα των ΛΟΑΤΚΙ συμπολιτών μας, τίθεται ένα νέο σημείο εκκίνησης για την επόμενη νομοθετική πρωτοβουλία. Παρά τις όποιες αντιδράσεις που πάντα θα υπάρχουν, η κοινωνία έρχεται πιο «ζυμωμένη», πιο ενημερωμένη και κυρίως, πιο ανοιχτή. Καθετί που τίθεται σε δημόσιο διάλογο, σπάει στεγανά κοινωνικού συντηρητισμού, φέρνει στην επιφάνεια προβλήματα συνανθρώπων μας της διπλανής πόρτας, κάνει ακριβώς αυτά τα κοινωνικά δεδομένα και τις νοοτροπίες που ανέφερα στην αρχή, πιο ανοιχτά στην αλλαγή, ακόμη κι αν αυτή είχε ήδη καθυστερήσει πολύ να τεθεί και θεσμικά, ακόμη κι αν συνήθως, οι φωνές της αντίθεσης, του συντηρητισμού και του μίσους, ακόμη και μειοψηφικές, βάλλουν βάναυσα τα δικαιώματα ανθρώπων ίσων μεταξύ ίσων.

Κλείνοντας, θα ήθελα να υπενθυμίσω πως σεβόμαστε τις ιδιομορφίες της κάθε κοινωνίας και δε νομοθετούμε εν κενώ. Αντιλαμβάνομαι πλήρως πως η ελληνική κοινωνία δεν είναι πχ η σουηδική ή η ολλανδική, σε θέματα ΛΟΑΤΚΙ δικαιωμάτων. Η ελληνική λοιπόν Πολιτεία, συνοδευόμενη πλέον από την απαραίτητη πολιτική βούληση που έλειπε, θέτει και την ελληνική κοινωνία προ των ευθυνών της. Και κυρίως, αυτής του να προστατεύσει συμπολίτες μας από ηχηρές μεν, μειοψηφίες δε, αποδίδοντας κοινωνική δικαιοσύνη και αίροντας προκαταλήψεις περασμένων εποχών. Αν όχι και τώρα, άλλωστε, πότε;

 

Operation garden

top banner par-2

 
Copyright © 2012. www.mariayannakaki.gr | Όλα τα νέα σήμερα newspolis.gr | Designed by Shape5.com

Η επίσημη ιστοσελίδα της Μαρίας Γιαννακάκη | υποψηφιοι, Αττική, περιφέρεια, Παρέμβαση, για την Αττική, Β' Πειραιά, Κορυδαλλός, Κερατσίνι, Νίκαια, Δραπετσώνα, Αγ. Ιωάννης, Ρέντης, Πέραμα, Πειραιάς, Ανθρώπινα, δικαιώματα, LGBT, ισότητα, Εξωτερική, πολιτική, Εθνική Άμυνα, Τουρκία, Κύπρος, Κυπριακό, Ευρωπαϊκή, Ένωση, ομοφυλόφιλοι, Ρομά