Συνεντεύξεις

Συνέντευξη για τον αντιρατσιστικό Νόμο και την εφαρμογή του - Για το insidestory.gr

1. Με την μέχρι τώρα εμπειρία σας πως θα αποτιμούσατε την κατάσταση αναφορικά με την εφαρμογή του αντιρατσιστικού νόμου;

Τα τελευταία χρόνια, και πολύ συστηματικά τα δύο τελευταία, το Υπουργείο Δικαιοσύνης παρακολουθεί την εφαρμογή της αντιρατσιστικής νομοθεσίας με στοιχεία που συγκεντρώνει από την Αστυνομία, τα Δικαστήρια και τις Εισαγγελίες. Από κοινού με την Αστυνομία προσπαθούμε να συγκεντρώνουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα στοιχεία αυτά, αν και όπως αντιλαμβάνεστε είναι δύσκολο για τις γραμματείες των δικαστηρίων και των εισαγγελιών να εντοπίζουν τις σχετικές δικογραφίες, αφενός λόγω της έλλειψης συστήματος μηχανογράφησης και αφετέρου λόγω του μεγάλου φόρτου εργασίας τους. Ευελπιστούμε ότι η εφαρμογή του νέου συστήματος μηχανογράφησης σε πολλά δικαστήρια της χώρας θα βελτιώσει και την καταγραφή των υποθέσεων αυτών. Σε σχέση με αυτό, πρέπει να σημειώσω ότι πρόκειται άμεσα να ξεκινήσει ευρωπαϊκό πρόγραμμα το οποίο θα υλοποιήσουμε σε συνεργασία με το Γραφείο Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΑΣΕ. Μια από τις δράσεις του προγράμματος είναι η βελτίωση της καταγραφής των εν λόγω υποθέσεων.
Ως προς τα ποιοτικά στοιχεία που μπορούμε να αντλήσουμε από την εφαρμογή της αντιρατσιστικής νομοθεσίας, θα έλεγα ότι έχουμε ακόμη πολλή δουλειά να κάνουμε για να καταστεί αποτελεσματικότερη. Κατ' αρχήν να σημειώσω ότι η εφαρμογή της εν λόγω νομοθεσίας συνιστά ένα δύσκολο εγχείρημα γιατί συνδέεται με τα κίνητρα του δράστη. Ωστόσο, υπήρξαν νομοθετικές βελτιώσεις, και ειδικότερα στο άρθρο 81 Α του Ποινικού Κώδικα, ώστε να καταστεί ευχερέστερη η εφαρμογή του.
Επιπλέον, χρειάζεται ευαισθητοποίηση και επιμόρφωση τόσο των αστυνομικών όσο και των δικαστικών λειτουργών. Προς την κατεύθυνση αυτή, η Ελληνική Αστυνομία πραγματοποιεί συνεχώς εκπαιδεύσεις, ενώ οι σπουδαστές της Εθνικής Σχολής Δικαστών διδάσκονται από πέρυσι την αντιρατσιστική νομοθεσία. Παράλληλα, πραγματοποιούνται ειδικά σεμινάρια, ενώ φέτος με πρωτοβουλία της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου θα πραγματοποιηθούν εκπαιδευτικά σεμινάρια για τους εν ενεργεία εισαγγελείς.
Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι χρειάζεται και ευαισθητοποίηση τόσο της κοινωνίας στο σύνολό της όσο και ειδικών ομάδων. Έτσι, το Εθνικό Συμβούλιο κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας έχει αναπτύξει διάφορες δράσεις, μια εκ των οποίων είναι και η έκδοση ειδικού ενημερωτικού φυλλαδίου για τη ρατσιστική βία και τη ρητορική του μίσους το οποίο απευθύνεται στους δημοσίους υπαλλήλους. Αυτή τη στιγμή το Συμβούλιο ξεκινά την διαμόρφωση μιας συνολικής στρατηγικής κατά του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας. Με την ευκαιρία αυτής της συνέντευξης, θα ήθελα να προσκαλέσω νέους ερευνητές που ασχολούνται με τα θέματα του ρατσισμού να έρθουν σε επαφή με το Συμβούλιο για να συμβάλλουν με τις γνώσεις, την εξειδίκευση και τις προτάσεις τους στη διαμόρφωση αυτής της στρατηγικής.

 

2. Εκπρόσωποι φορέων με τους οποίους έχουμε έρθει σε επικοινωνία κάνουν λόγο για μια νομικά διαφορετική αντιμετώπιση των κληρικών και των λαϊκών, όταν πρόκειται παραδείγματος χάριν για ομοφοβικά περιστατικά. Με λίγα λόγια, εννοούν ότι οι κληρικοί δεν διώκονται. Ποιά είναι η δική σας θέση σχετικά;

Κατ' αρχήν κανείς δεν έχει ασυλία. Όλοι υπόκεινται στον έλεγχο της Δικαιοσύνης και όπως γνωρίζετε έχουν σχηματιστεί δικογραφίες και κατά κληρικών. Ωστόσο, η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και κανείς δεν πρέπει να παρεμβαίνει στο έργο της. Εμείς από πλευράς μας μπορούμε απλώς να συμβάλλουμε στην ενδυνάμωση του δικαστικού συστήματος παρέχοντας τα εργαλεία, με νομοθετικές ή άλλες πρωτοβουλίες, όπως αυτές που προανέφερα.
Ως προς τις θέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος, αυτές εκφράζονται επίσημα από την Ιερά Σύνοδο. Οι επιμέρους απόψεις των κληρικών δεν αποτελούν θέσεις της Εκκλησίας. Εντούτοις, θα ήθελα να επισημάνω ότι ακόμα και ο μη ποινικά κολάσιμος μισαλλόδοξος λόγος καλλιεργεί την «χαμηλής έντασης» ρητορική του μίσους, η οποία ευνοεί την ανάπτυξη του ρατσισμού και της ρατσιστικής βίας. Και γι' αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνος. Θα έλεγα όμως ότι υπονομεύει και τις ίδιες τις θέσεις της Εκκλησίας που διακηρύσσουν την αγάπη και την ανεκτικότητα.

 

3. Αντίστοιχα, μας εκφράζεται η αναγκαιότητα της απασχόλησης ενός/μίας εισαγγελέα μόνο με τη σχετική αρμοδιότητα, καθώς τώρα οι εισαγγελείς που είναι επιφορτισμένοι με το πόστο αυτό έχουν παράλληλα και άλλες υποχρεώσεις. Πιστεύετε πως υπάρχει τέτοια ανάγκη ή όχι; Και αν ναι, υπάρχει πρόθεση να πραγματοποιηθεί αυτή η αλλαγή στο μέλλον;

Όπως προανέφερα η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και τα ίδια τα Δικαστήρια καθορίζουν την οργάνωσή τους. Συνεπώς, ο ορισμός ειδικών εισαγγελέων για τη ρατσιστική βία γίνεται συνήθως με απόφαση του Προϊσταμένου της κάθε Εισαγγελίας. Εμείς αναδείξαμε αυτή την πρακτική ως «καλή πρακτική» τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στα διεθνή όργανα κατά του ρατσισμού στα οποία μετέχουμε. Θα θέλαμε πολύ οι Ειδικοί αυτοί Εισαγγελείς να ασχολούνται αποκλειστικά με τα θέματα αυτά, ωστόσο γνωρίζετε πολύ καλά τους δημοσιονομικούς περιορισμούς που αντιμετωπίζει η χώρα. Αυτό σχετίζεται και με τη γενικότερη ανάγκη ενίσχυσης των δικαστηρίων όχι μόνο για την αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας, αλλά για την συνολικότερη βελτίωση και επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης. Όπως γνωρίζετε, το Υπουργείο Δικαιοσύνης λαμβάνει μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση.

 

2 10

Συνέντευξη στο Κουτί της Πανδώρας, για τη Νομική Αναγνώριση της Ταυτότητας Φύλου

Από το Κουτί της Πανδώρας

 

Ήταν πάγιο αίτημα κυρίως των διεμφυλικών ατόμων η αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Πείτε μας τι ακριβώς θα περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο...

Αφορά τη φυλομετάβαση, δηλαδή αφορά τους ανθρώπους που αισθάνονται δυσφορία γένους, που ουσιαστικά σημαίνει ότι δεν αισθάνονται άνετα με το φυσικό γένος που τους αποδόθηκε κατά τη γέννηση. Και μέσω της εκούσιας δικαιοδοσίας που είναι μία διαδικασία πάρα πολύ διακριτική, πάρα πολύ γρήγορη, εχέμυθη και αφορά κάθε έλληνα πολίτη που θέλει να μεταβάλει κάποιο στοιχείο της ταυτότητάς του, ο δικαστής δεν θα μπορεί να θέτει κανένα επιπλέον κριτήριο. Δεν θα χρειάζεται καμία επιπλέον ιατρική επέμβαση ή ψυχιατρική εξέταση. Με αυτό το νομοσχέδιο απαγορεύουμε τον εξαναγκασμό σε ακρωτηριασμό, κάτι που έρχεται σε αρμονία με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και με την Παγκόσμια Χάρτα των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που είναι τομή για την ελληνική διοίκηση, αναγνωρίζει δικαιώματα στους συμπολίτες μας και φέρνει πολλές αλλαγές, όπως λόγου χάρη στα ληξιαρχεία. Γι' αυτό ήμασταν εξαιρετικά προσεκτικοί. Αυτό, αφορά τον σκληρό πυρήνα της ύπαρξης κάποιων ανθρώπων. Για να διασφαλιστεί ο απόλυτος σεβασμός σε αυτούς τους ανθρώπους βγάλαμε ένα άρτιο τεχνικά νομοσχέδιο για να μην μπορεί κανένας να το ¨χτυπήσει¨ νομοτεχνικά στη Βουλή και να εφαρμοστεί από την επόμενη μέρα που θα πάρει ΦΕΚ.

 

Ποια ήταν η στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης σε όσα νομοσχέδια ανάλογου χαρακτήρα έχει φέρει προς ψήφιση η κυβέρνηση;

Θυμάστε ότι στο σύμφωνο συμβίωσης υπήρχε στήριξη από το ΠΑΣΟΚ, από ένα μέρος των βουλευτών του Ποταμιού... Εγώ, δεν ξεχνώ ότι παρά τους πύρινους λόγους κάποιων βουλευτών του -αλλά ξέρετε το να κουνάς το δάκτυλο είναι το μόνο εύκολο, κάποιοι αποχώρησαν και δεν είχαν καν το θάρρος να καταψηφίσουν. Το ψήφισε ένας μέρος των βουλευτών των ΑΝΕΛ, που είναι ο κυβερνητικός εταίρος. Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για κάποιους λόγους δεν ψήφισε, δεν τους γνωρίζω. Βέβαια, ψήφισε κι ένα μέρος των βουλευτών της ΝΔ, αλλά όχι μεγάλο. Και σε αυτό το νομοσχέδιο που αφορά την φυλομετάβαση, θα έρθει ο κάθε βουλευτής να αποδείξει εμπράκτως, με τη ψήφο του, μετρήσιμα δηλαδή, την ευαισθησία που έχει στα ανθρώπινα δικαιώματα.

 

Είναι μέρος της στοχοθεσίας σας η τεκνοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια;

Όλα τα θέματα παραμένουν ανοικτά στην ατζέντα της Γενικής Γραμματείας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του υπουργείο Δικαιοσύνης γενικότερα. Αυτά είναι θέματα για τα οποία κάνουμε ένα βήμα τη φορά, μέσα σε ένα πολύ δύσκολο περιβάλλον. Όλα όμως είναι ανοικτά και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι στην κορυφή της κυβερνητικής ατζέντας.

 

Σχετικά με την προσφυγή στο ΣτΕ του Σεραφείμ κι άλλων Μητροπολιτών κατά του συμφώνου συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών;

Αυτές είναι μεμονωμένες απόψεις και δεν αντανακλούν στην επίσημη άποψη της εκκλησίας, όπως αυτή εκφράστηκε από τον εκπρόσωπο της στις αρμόδιες επιτροπές για τη συζήτηση για το νομοσχέδιο της επέκτασης του συμφώνου συμβίωσης. Ο εκπρόσωπος της εκκλησίας εκεί είχε αναγνωρίσει ότι η ρύθμιση των σχέσεων των πολιτών είναι αρμοδιότητα της πολιτείας και όχι της εκκλησίας. Είμαι η τελευταία που θα άνοιγε μία θεολογική συζήτηση, αλλά δεν μπορώ να μην θυμηθώ τα λόγια του Πάπα Φραγκίσκου, ο οποίος είπε ότι ο μόνος αρμόδιος και άξιος για να κρίνει τον άνθρωπο είναι ο Θεός. Εγώ, ξέρω ότι ο Χριστός πρώτα απ' όλα δίδαξε την ισότητα και την αγάπη.

 

Μήπως τέτοιου είδους γεγονότα ενισχύουν την αντίληψη πως πρέπει να πάψει η σύμφυση εκκλησίας – κράτους;

Παραβιάζετε ανοικτές θύρες. Το έχω πει πάρα πολλές φορές πως το μόνο που εξασφαλίζει την απρόσκοπτη άσκηση των θρησκευτικών αισθημάτων, που είναι ανθρώπινο δικαίωμα και το προασπίζω και ως άνθρωπος και ως γενική γραμματέας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι ο απόλυτος διαχωρισμός κράτους – εκκλησίας. Αυτό προστατεύει και την εκκλησία στο λειτούργημά της και τους πιστούς στην άσκηση των θρησκευτικών τους καθηκόντων.

 

Αποτελεί άλλωστε και μία από τις προτεραιότητες της συνταγματικής αναθεώρησης...

Στις πρώτες σκέψεις που διάβασα της συντακτικής επιτροπής είναι και οι διακριτές σχέσεις κράτους – εκκλησίας. Βέβαια, περιμένουμε όλο αυτό να εξειδικευθεί. Και όλα αυτά με απόλυτο σεβασμό και στην ιστορία της εκκλησίας στην Ελλάδα και με απόλυτο σεβασμό στους ανθρώπους που θρησκεύονται.

 

Όμως, ο κυβερνητικός χρόνος είναι περιορισμένος και έχει ημερομηνία λήξης...

Σαφώς, συμφωνώ. Όμως, βλέπετε πως κάθε φορά που εκδίδεται μία υπουργική απόφαση, γίνεται αφορμή για να κατατίθενται αιτήσεις ακυρώσεως κ.ο.κ.. Εγώ, από τότε που ήμουν βουλευτής, δεν κουραζόμουν ποτέ να λέω ότι δεν είναι δυνατόν να νομοθετούμε με υπουργικές αποφάσεις. Κάθε φορά που δεν μπορούσαν να λυθούν προβλήματα πολλοί έλεγαν: «Εντάξει, δεν πειράζει... Θα βγει υπουργική απόφαση και θα το ρυθμίζει». Αυτός δεν είναι τρόπος νομοθέτησης. Το 95% των διοικητικών πράξεων στην Ελλάδα είναι υπουργικές αποφάσεις, πράγμα που σημαίνει ότι 40 μέρες πριν από τις εκλογές κατεβαίνουν τα μολύβια και μέχρι να ξανασχηματιστεί κυβέρνηση συνεχίζεται αυτό το καθεστώς.

 

Από την άλλη, υπάρχει και η άποψη ότι διαχειρίζεστε μία συντηρητική κοινωνία. Ποια η άποψή σας;

Ακόμη κι αν συνέβαινε αυτό, που δεν το πιστεύω, είμαι από τις πολιτικούς που θεωρούν ότι οι πολιτικοί πρέπει να διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και όχι να σέρνονται πίσω της για να ανακυκλώνουν στερεότυπα. Νομίζω ότι η ελληνική κοινωνία -και αυτό φάνηκε και από τις δημοσκοπήσεις αργότερα για το σύμφωνο συμβίωσης και για την επέκτασή του στα ομόφυλα ζευγάρια- είναι έτοιμη να δεχτεί πράγματα. Εξάλλου, στον σκληρό πυρήνα μιας αριστερής κυβέρνησης είναι να βγάζει ανθρώπους που ήταν κρυμμένοι τόσα χρόνια στην ντουλάπα. Δεν τους βγάζουμε επειδή είμαστε καλοί άνθρωποι και ανεκτικοί, εμένα στα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μ' αρέσει καθόλου η λέξη ανοχή, οι ίδιοι οφείλουμε να δημιουργούμε ζωτικό χώρο δίπλα μας γι' αυτούς. Δεν ανεχόμαστε το διαφορετικό, το σεβόμαστε. Σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα ΛΟΑΤΚΙ δικαιώματα είναι ανθρώπινα δικαιώματα. Τελεία και παύλα.

 

2 10

Δηλώσεις για τις αιτήσεις ακυρώσεως στο σύμφωνο συμβίωσης στο koutipandoras.gr

«Οι αιτήσεις ακύρωσης αφορούν σε Υπουργική Απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών, με μία εξ αυτών να βασίζεται σε δύο επιχειρήματα: Το ένα αφορά στην προσβολή των χρηστών ηθών και το άλλο στο ότι ο άνθρωπος δεν αναγνωρίζεται ως έμφυλο ον και αυτό γιατί στο σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια υπάρχει μέρος Α και μέρος Β», αναφέρει στο koutipandoras.gr η Γενική Γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μαρία Γιαννακάκη.


Οι αιτήσεις, όπως σημειώνει η κ. Γιαννακάκη, προέρχονται από τον Σεραφείμ Πειραιώς, δηλαδή τη Μητρόπολη Πειραιά, από τη Μητρόπολη Κυθήρων και από τη Μητρόπολη Γορτυνίας και Μεγαλοπόλεως, όπως επίσης και από διάφορους κατά τόπους ιερείς αλλά και από θρησκευτικές οργανώσεις.


«Οι αιτήσεις ακυρώσεως είναι εξαιρετικά προσβλητικές για τους ομοφυλόφιλους και για την Πολιτεία, αλλά να τονίσουμε πως οι αιτούντες εκφράζουν προσωπικές απόψεις και όχι τη θέση της Εκκλησίας. Η θέση της Εκκλησίας εκφράστηκε από τον εκπρόσωπό της, ο οποίος είχε κληθεί στις αρμόδιες Επιτροπές της Βουλής κατά τη συζήτηση του σχετικού νομοσχεδίου. Τότε, ο εκπρόσωπος είχε πει επί λέξει: ''Η Εκκλησία δεν έρχεται να διδάξει άρνηση στη ρύθμιση σχέσεων πολιτών μεταξύ τους. Έρχεται, μόνο και μόνο, να υπενθυμίσει το γεγονός ότι έχει τη δική της διδασκαλία από τη θεολογία της, η οποία αντιμετωπίζει το γάμο ως μυστήριο μέγα. Η Εκκλησία της Ελλάδας, λοιπόν, έρχεται να πιστοποιήσει τη διδασκαλία της, έρχεται να καταθέσει τις απόψεις της, όχι για να αρνηθεί ρυθμίσεις σχέσεων, όχι για να αρνηθεί το δικαίωμα στο κράτος να ρυθμίσει τις σχέσεις του με τους πολίτες, αλλά για να δείξει τη δική της πρόταση και να τονίσει ότι θεωρεί κάποια δεδομένα πράγματα ως οικογένεια, αυτά τα προστατεύει, γύρω από αυτά κινείται και ό,τι άλλο βρίσκεται πέρα από τη δική της διδασκαλία, δεν μπορεί να αποτελέσει και δικό της αντικείμενο αρμοδιότητας''.


«Εν ολίγοις, μας είπε πως η Εκκλησία έχει τη διδασκαλία της, αναγνωρίζοντας απόλυτα πως η ρύθμιση των σχέσεων των πολιτών είναι αρμοδιότητα της Πολιτείας και όχι της Εκκλησίας. Αυτή ήταν η επίσημη θέση της Εκκλησίας», εξήγησε η Γενική Γραμματέας και συνέχισε, επισημαίνοντας πως στις αιτήσεις αυτές εκφράζονται προσωπικές απόψεις.


«Αναγράφεται ότι ο συγκεκριμένος νόμος του κράτους έρχεται σε αντίθεση με το κοινό αίσθημα, ωστόσο αυτό είναι ανακριβές γιατί έχουν γίνει πάρα πολλές δημοσκοπήσεις που δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή, ότι η κοινωνία ήταν πάρα πολύ ώριμη και ότι εν ολίγοις η πολιτική ήταν πίσω από την κοινωνία προκειμένου να υλοποιηθεί το σύμφωνο συμβίωσης. Αλλά ακόμη κι αν η κοινή γνώμη ήταν αντίθετη κι αν ήταν μειοψηφική άποψη, ακριβώς γι' αυτό υπάρχει το διεθνές πλαίσιο προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για να μην υπόκεινται αυτά σε συγκυριακές πλειοψηφίες ή μειοψηφίες. Γι' αυτό ακριβώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα ποτέ δεν αποτελούν ζήτημα και ερώτημα δημοψηφίσματος. Κι εγώ είμαι από τις πολιτικούς που πιστεύουν πως ρόλος του πολιτικού είναι να διαμορφώνει την κοινή γνώμη κι όχι να σέρνεται πίσω της προς άγραν ψήφων».


Η κ. Γιαννακάκη απορρίπτει κάθε ενδεχόμενο ακύρωσης του νόμου με βάση την επιχειρηματολογία που χρησιμοποιούν οι αιτούντες, επικρίνοντας παράλληλα το γεγονός πως τέτοιου είδους πρωτοβουλίες κοστίζουν πολύτιμες εργατοώρες στο στελεχιακό προσωπικό του υπουργείου. «Νομίζω ότι κάποιοι σπαταλούν πολύτιμο χρόνο και χρήμα, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στο καθ' αυτό έργο της Εκκλησίας» κατέληξε.

 

παρλ 1

Επιτέλους και στην Ελλάδα το Σπίτι του Παιδιού - Συνέντευξη στην Εφημερίδα των Συντακτών

Τα παιδιά θα προστατεύονται στα "σπίτια" τους

 

Οι πιο ευάλωτοι πολίτες της χώρας που δεν είναι άλλοι από τα ανήλικα φαίνεται ότι αποσπούν όλο και συχνότερα πλέον την προσοχή εκείνων που είναι επιφορτισμένοι με το να δημιουργούν ασφαλή πλαίσια για την προστασία τους. Μετά τις νομοθετικές πρωτοβουλίες του Υπουργείου Δικαιοσύνης σε ότι αφορά την κράτηση ανήλικων στις φυλακές που περιόρισε κατά πολύ το άγριο αυτό φαινόμενο σήμερα ένα άλλο Νομοσχέδιο φιλοδοξεί να ρυθμίσει το κενό -μέχρι σήμερα- γράμμα για την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού. Μιλήσαμε για την ουσία της νέας νομοθετικής πρωτοβουλίας με την Γ.Γ. Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης Μαρία Γιαννακάκη.

 

Την ρωτήσαμε για το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο τις όποιες πρωτοβουλίες των προηγούμενων κυβερνήσεων και ζητήσαμε να μάθουμε το σκοπό την νέας αυτής ρύθμισης και τα "Σπίτια του Παιδιού"

 

"Μετά από 10 χρόνια που διατάξεις παρέμεναν κενό γράμμα, καθώς το 2007, με την Κύρωση Προαιρετικού Πρωτοκόλλου της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού αλλά και το 2008 με την Κύρωση Σύμβασης για την Προστασία Παιδιών από τη σεξουαλική εκμετάλλευση και κακοποίηση είχαν θεσπιστεί ειδικές διατάξεις για την εξέταση παιδιών θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης ως μαρτύρων, που προέβλεπαν δημιουργία ειδικών δομών (χώροι με εξειδικευμένο προσωπικό) για την εξέταση αυτών των παιδιών κατά την ποινική διαδικασία, αλλά δεν είχε γίνει τίποτα, θεσμοθετούνται, με την κατάθεση του Σχεδίου Νόμου για την ενσωμάτωση της Οδηγίας 2012/29/ΕΕ για την προστασία των θυμάτων, τα «Σπίτια του Παιδιού». Πρόκειται για υπηρεσίες με ειδικούς χώρους και εξειδικευμένο προσωπικό, όπου θα διενεργείται η εξέταση του παιδιού κατόπιν διεπιστημονικής συνεργασίας των προανακριτικών, ανακριτικών και δικαστικών Αρχών με ψυχολόγους, ψυχιάτρους και κοινωνικούς λειτουργούς με στόχο την επίτευξη φιλικότερης προς τα παιδιά Δικαιοσύνης, την αποφυγή της δευτερογενούς θυματοποίησης του παιδιού, την αποφυγή πολλαπλών καταθέσεων (έχουν φτάσει μέχρι και τις 14!) και την εξακρίβωση της αλήθειας με φιλικό προς το παιδί τρόπο.


Σε αυτό το πλαίσιο εκπαιδεύονται και αξιοποιούνται δημόσιοι λειτουργοί, ενώ βελτιώνεται η απονομή της Δικαιοσύνης και, εμμέσως, η προστασία του κατηγορουμένου, καθώς μπορεί πλέον να εκτιμηθεί καλύτερα η κατάθεση του παιδιού και η αλήθεια των λεγομένων του.
Στην Αμερική αυτές οι δομές λειτουργούν από το 1985, στην Ευρώπη σχεδόν όλα τα κράτη διαθέτουν τέτοιες δομές, ενώ η γειτονική μας Βουλγαρία διαθέτει 20 (!) τέτοιες δομές, όπως και η Τουρκία"

 

Η Μ. Γιαννακάκη αναφέρθηκε αναλυτικά στη συνέχεια στον τρόπο σύστασης των 5 Αυτοτελών Γραφείων Προστασίας Ανήλικων Θυμάτων στις 5 μεγαλύτερες πόλεις (Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο) εντός της Υπηρεσίας Επιμελητών Ανηλίκων και Κοινωνικής Αρωγής του ΥΔΔΑΔ, τα οποία ασκούν αρμοδιότητες σε ολόκληρη την Εφετειακή τους Περιφέρεια, με αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη δυνατή γεωγραφική κάλυψη των δικαστηρίων της χώρας (π.χ. το Αυτοτελές Γραφείο Πάτρας θα καλύπτει και τις Εισαγγελίες Κεφαλληνίας, Ζακύνθου, Αιγίου, Ηλείας, Αμαλιάδας, Καλαβρύτων).

 

Τα συγκεκριμένα μέτρα όπως τα εξέθεσε η Μ. Γιαννακάκη είναι :

 

-Σε πρώτη φάση ορίζεται, ως πραγματογνώμονας, παιδοψυχολόγος ή παιδοψυχίατρος που υπηρετεί στα Σπίτια του Παιδιού ή, όπου δεν υπάρχουν, ειδικά εκπαιδευμένος παιδοψυχολόγος ή παιδοψυχίατρος από τον ειδικό πίνακα πραγματογνωμόνων, ο οποίος μέσα από έγγραφη έκθεσή του θα αποφαίνεται για την αντιληπτική ικανότητα και την ψυχική κατάσταση του ανήλικου, ενώ παράλληλα θα προετοιμάζει τον ανήλικο για την εξέταση που θα ακολουθήσει. Στη συνέχεια, ο προανακριτικός υπάλληλος, ο ανακριτής κλπ θα εξετάζει τον ανήλικο στο Σπίτι του Παιδιού, όπου ο παιδοψυχολόγος θα απευθύνει τις ερωτήσεις που θα θέτει ο προανακριτικός υπάλληλος, ο ανακριτής κλπ με σύστημα ενδοεπικοινωνίας και ο οποίος θα κατευθύνει την εξέταση, παρακολουθώντας πίσω από διπλό καθρέπτη.


-Η κατάθεση του παιδιού θα βιντεοσκοπείται υποχρεωτικά και έτσι το παιδί δεν θα χρειάζεται πλέον να παρίσταται στα επόμενα στάδια της διαδικασίας. Αυτό, όπως σημείωσα και προηγουμένως, προβλεπόταν ήδη από το 2007, αλλά δεν είχε εφαρμοστεί ποτέ.

 

Δημιουργία πλέγματος προστασίας της παιδικής ηλικίας και ειδική μέριμνα για τα προσφυγόπουλα

 

"Η Δικαιοσύνη φιλική προς το Παιδί εντάσσεται στο υπό εκπόνηση Εθνικό Σχέδιο Δράσης για το Παιδί, μία διυπουργική Δράση, η οποία στηρίζεται στις Παρατηρήσεις της τελευταίας Έκθεσης για την εφαρμογή της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Στο πλαίσιο αυτό, ολοκληρώθηκε η αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου της επιτροπείας των ασυνόδευτων ανηλίκων, της πιο ευάλωτης ομάδας του προσφυγικού πληθυσμού. Το νομοσχέδιο έρχεται να καλύψει το κενό που υπήρχε μέχρι τώρα, δηλαδή την απουσία εξειδικευμένων επιτρόπων, με αποτέλεσμα οι εισαγγελείς, που είναι κατά νόμο προσωρινοί επίτροποι των ασυνόδευτων ανηλίκων, να έχουν εγκαταλειφθεί μόνοι στο θέμα αυτό, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να αναθέσουν σε κάποιον την ουσιαστική προστασία του παιδιού"

 

Τέλος η Μ. Γιαννακάκη μας τόνισε ότι προ των πυλών είναι και το νομοσχέδιο που θα διευκολύνει την αναδοχή και την υιοθεσία (δημιουργία Εθνικού Μητρώου Παιδιών, μητρώο υποψηφίων γονέων και αναδόχων) με στόχο με γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον του Παιδιού.
"Είναι σαφές, ότι η κυβέρνηση έχει περάσει πλέον από το στάδιο της καταγραφής των προβλημάτων αναφορικά με την παιδική προστασία, σε αυτό των νομοθετικών ρυθμίσεων προκειμένου να καλυφθούν τα νομοθετικά κενά. Όμως οι Νόμοι δεν αρκούν, το πιο σημαντικό είναι η ορθή εφαρμογή τους. Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν μεμονωμένες και αποσπασματικές δράσεις, αλλά εντάσσονται στην ευρύτερη πολιτική βούληση της κυβέρνησης να δημιουργηθεί ένα πλέγμα προστασίας για το Παιδί, μέσω ενός ολιστικού σχεδίου, οριζόντιου, διεπιστημονικού και διυπουργικού, που δεν αντιμετωπίζει το παιδί ως παρακολούθημα των γονιών του, αλλά ως έναν νεαρό πολίτη, όπως άλλωστε επιτάσσει και το Σύνταγμα.


Είναι αντιληπτό πως στο συγκεκριμένο ζήτημα δε χωρούν μικροπολιτικές σκοπιμότητες και στρατηγικές, συνεπώς αναμένουμε ευρεία αποδοχή, όταν για το νομοσχέδιο φτάσει η ημέρα ψήφισής του στη Βουλή"

 

11693199 880572315369663 1365534033 n

"Είναι απαράδεκτο να συγχέουμε την ελευθερία του λόγου με την ανοχή στη διασπορά μίσους και τον ρατσιστικό λόγο" - Μια συζήτηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα

"Είναι απαράδεκτο να συγχέουμε την ελευθερία του λόγου με την ανοχή στη διασπορά μίσους και στον ρατσιστικό λόγο" - Μια συζήτηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα

 

Την Παρασκευή που μας πέρασε, συναντηθήκαμε με τη Γενική Γραμματέα Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μαρία Γιαννακάκη, στο γραφείο της, στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Βρισκόμασταν στο τέλος μιας εβδομάδας που στην επικαιρότητα είχε έρθει ξανά η δίκη της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, μετά τις βιαιότητες στο Εφετείο την προηγούμενη Τρίτη και την εξύβριση του νεκρού Παύλου Φύσσα από χρυσαυγίτες, αλλά και την μεροληπτική στάση της αστυνομίας μπροστά στα γεγονότα. Παράλληλα, σχολεία ανά την επικράτεια ετοιμάζονταν να υποδεχτούν πρόσφυγες μαθητές στο Αιγάλεω, στο Περιστέρι, στο Ωραιόκαστρο, με νωπά στη μνήμη τα επεισόδια που δημιουργήθηκαν στο Ικόνιο από τη Χρυσή Αυγή.

 

Ρατσιστικό μίσος, μισαλλοδοξία, ξενοφοβία, βία, ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, νόμοι, Αστυνομία, ΜΜΕ, Παιδεία, εκπαίδευση, ποιότητα ζωής και τόσα άλλα, έχουν ένα κοινό παρανομαστή: Τα ανθρώπινα δικαιώματα, που αν και είναι αυτονόητα, βάλλονται κι αυτά με διάφορους τρόπους ή μοιάζει να λησμονούνται και να υποβιβάζονται μπροστά στη «μεγάλη εικόνα» της οικονομικής διάσωσης και των ισορροπιών. Αυτό καταλήγει, όχι σπάνια, να περνούν τα ανθρώπινα δικαιώματα σε δεύτερη μοίρα, πολλές φορές και από τον ίδιο τον πολίτη που ή δεν τα γνωρίζει επαρκώς ή τα θεωρεί πολυτέλεια στην προσπάθειά του να επιβιώσει.

 

«Μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα αλλά δεν ξέρουμε πάντα ποια ακριβώς είναι και πώς να κάνουμε χρήση, ως πολίτες, των εργαλείων που υπάρχουν» μας λέει η κα Γιαννακάκη και η κουβέντα μας ξεκινά. «Για το αν γνωρίζουμε ως λαός τα δικαιώματα μας: Είναι αυτό ακριβώς που έλεγε πάρα πολύ ωραία ο Καστοριάδης ήδη από το 1946, ότι ο Έλληνας δεν έχει την αίσθηση του πολίτη, με την έννοια που υπάρχει στις άλλες χώρες της Ευρώπης που είναι ο πολίτης απέναντι στο κράτος που ο ίδιος του έχει παραχωρήσει ένα κομμάτι των συμφερόντων του να το διαχειρίζεται, αλλά είναι «ο ραγιάς απέναντι στο ντοβλέτι». Δε γνωρίζουμε τα δικαιώματά μας. Ένα άλλο κομμάτι με το οποίο ασχολείται τώρα η Γενική Γραμματεία είναι αυτό ακριβώς».

 

-Ξεκινάμε λοιπόν απ' την Παιδεία, απ' την εκπαίδευση σε μικρές ηλικίες;

Χθες (σ.σ την Πέμπτη) επισκέφτηκα τον Γενικό Γραμματέα του Υπ. Παιδείας ο οποίος με παρέπεμψε στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής και είχαμε μια συζήτηση για το ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να εντάξουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα στην εκπαίδευση όλων των βαθμίδων. Σκεφτήκαμε τρόπους και καταλήξαμε πως μπορούμε να το ξεκινήσουμε, να θεσμοθετηθεί και να κάνουμε μια εβδομάδα τον Δεκέμβριο με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα Δικαιωμάτων και μια τον Μάρτιο με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα κατά του Ρατσισμού και των Διακρίσεων. Να γίνονται θεματικές ενότητες σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, έτσι ώστε τα παιδιά, όχι μόνο να ευαισθητοποιούνται και να μαθαίνουν ποια είναι τα δικαιώματά τους, αλλά να γίνουν οι φορείς που θα πάνε στα σπίτια τους και θα αρχίσουν αντίστοιχες συζητήσεις. Όπως αυτό που έγινε με τις έμφυλες ταυτότητες, που ξεσήκωσε τόση θύελλα και δυστυχώς λυπάμαι που υπήρχαν γονείς που το μόνο που κατάλαβαν ήταν πως μιλήσαμε στα παιδιά για το sex.

 

-To οποίο δεν θα ήταν καθόλου κακό να συμβεί βέβαια...

«Υπάρχουν τρόποι να μιλήσεις στα παιδιά για τα πάντα... ο μεγάλος παιδαγωγός Πιαζέ έλεγε πως μπορείς να εξηγήσεις σ' ένα παιδί τα πάντα. Απλά το μόνο που αλλάζει, ανάλογα με την ηλικία, είναι ο τρόπος που το κάνεις. Υπάρχει πλέον καταπληκτικό υλικό που ακόμα κι αν ένας γονιός δεν έχει την άνεση να μιλήσει στο παιδί του για κάποια πράγματα, μπορούν να μάθουν μέσα απ' αυτό το υλικό. Όπως υπάρχουν και σχολές γονέων...»

 

Η συζήτηση περιστρέφεται για λίγο ακόμα γύρω από τα ανθρώπινα δικαιώματα ως θεωρούμενη πολυτέλεια. «Νομίζω πως ως λαός δεν ασχολούμαστε πολύ με τον εαυτό μας... Τα πάντα έχουν σχέση με τα δικαιώματα. Λέω συχνά πως σε μια φυσιολογική χώρα, με μια φυσιολογική πολιτική ζωή, η Γενική Γραμματεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα έπρεπε να είναι μια δομή που να διαπερνά οριζόντια όλες τις δομές του κράτους», μας λέει η Μαρία Γιαννακάκη και στη συζήτησή μας μπαίνει το προσφυγικό. Συζητάμε πάνω σ' αυτό λαμβάνοντας υπ' όψιν όλα όσα έγιναν και αφορούν εμάς ως κοινωνία υποδοχής των προσφυγικών ροών και πώς αντιμετωπίστηκαν:

«Πάρα πολλές φορές γίνομαι δέκτης παραπόνων, παίρνουν εδώ άνθρωποι τηλέφωνο και πολύ σωστά κάνουν, όμως δεν έχω καμία αρμοδιότητα καθώς αυτό το διαχειρίζεται εξ ολοκλήρου το Υπ. Μεταναστευτικής Πολιτικής. Περιφερειακά, βέβαια, υπάρχουν αρμοδιότητες όπου μπορούν να βοηθήσουν το αρμόδιο Υπουργείο, όπως στην καταπολέμηση του ρατσισμού, με τη θεσμοθέτηση του Εθνικού Συμβουλίου κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας. Υπάρχει κάτι που δε θα έπρεπε να χρησιμοποιούμε σαν φράση στο προσφυγικό. Είναι η λέξη «κρίση» που από μόνη της έχει ένα αρνητικό πρόσημο. Είναι «προσφυγικές ροές» αυτό που πρέπει να χρησιμοποιούμε για την περιγραφή. Τι έκανε όμως το προσφυγικό; Ήταν αυτό που έφερε στην επιφάνεια όλο τον εσμό διαφόρων, του, πώς να το πω... λέγαμε «οι Έλληνες δεν είμαστε ρατσιστές». Σ' αυτό απαντούσα παλιότερα «ναι, γιατί δεν έχουμε ξένους. Αν είχαμε την κατάσταση της Γαλλίας θα βλέπαμε τι θα γινόταν». Τους ξένους λοιπόν τους θέλαμε στο επίπεδο του να μας κάνουν τις δουλειές, να προσέχουν το σπίτι. Τον ξένο δεν τον θέλουμε ισότιμο. Τον θέλουμε να είναι ένα-δυο σκαλοπατάκια κάτω από εμάς ή πολλά σκαλοπάτια κάτω από εμάς. Αυτό είναι η μια ανάγνωση.

Η άλλη εικόνα είναι αυτή που έζησα από πολύ κοντά στο πεδίο, στο λιμάνι του Πειραιά. Μια κοινωνία, η οποία με όλες τις δυσκολίες που μπορεί να έχει, και με ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού να βλέπει «κουρτίνα» στην κυριολεξία, κινητοποιήθηκε. Πρόσφερε απ' το υστέρημά του, όχι πια απ' το περίσσευμά του, πρόσφερε ό,τι μπορούσε, πρόσφερε χρόνο, εργασία».

 

Η κουβέντα στρέφεται στην ακροδεξιά και στη Χρυσή Αυγή, αρχικά σε σχέση με το προσφυγικό: «Σχετικά με τη Χρυσή Αυγή γύρω από αυτό το θέμα, για να το συνδέσω και με αυτό που είπα πριν για τους ανθρώπους που βλέπουν «κουρτίνα»: Δε θα δεχτώ πως η άνοδος της ΧΑ οφείλεται μόνο στην οικονομική κρίση. Γιατί αυτό αποϊδεολογικοποιεί το φαινόμενο. Και δεν εξηγεί γιατί σε χώρες που δεν έχουν κανένα, μα κανένα οικονομικό πρόβλημα, υπάρχει άνοδος του νεοναζισμού. Δε μου εξηγεί γιατί στην Αυστρία, στο παρά μισό, θα είχαν ακροδεξιό πρόεδρο. Ούτε μου εξηγεί γιατί στη Φινλανδία που είναι μια ευημερούσα κοινωνία έχουμε τους «Αληθινούς Φιλανδούς».

 

-Και μ' ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θεωρείται πρότυπο για την Ευρώπη σε δομές και εκπαίδευση.

«...και με εναλλακτικές μορφές εκπαίδευσης μάλιστα. Εκεί που τα παιδιά χαίρονται να πηγαίνουν σχολείο. Σαφώς η οικονομική κρίση έχει λειτουργήσει υποδαυλιστικά στο φαινόμενο. Κι έχει λειτουργήσει σε γειτονιές όπως το Πέραμα. Που για παιδιά 16 και 17 χρονών που δεν έχουν δει μεροκάματο στο σπίτι τους εφτά κι οκτώ και εννέα χρόνια -γιατί το Πέραμα είχε κρίση πολύ πριν γίνει αυτό που εμείς οι υπόλοιποι γνωρίζουμε ως κρίση-, το ν' ανήκουν σε μια κλειστή ομάδα που έχει και σιδερογροθιά τους δίνει μια επίφαση δύναμης. Νομίζω πως είναι πολιτισμικά τα αίτια. Οι αιτίες του ναζισμού και του φασισμού είναι ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, ο σεξισμός, με αιχμή του δόρατος τον εθνολαϊκισμό».

 

-Μέσα απ' όλο αυτό που περιγράψατε υπάρχει και η διαστρέβλωση των γεγονότων που ζούμε, που προσφέρονται κατάλληλα...

«Ναι. Αν ας πούμε πει κάποιος «όλοι οι πολιτικοί είναι κλέφτες», στην πραγματικότητα χαίρεται ο πραγματικός πολιτικός κλέφτης, ο οποίος έρχεται και καλύπτεται πίσω απ' αυτόν τον αφορισμό».

-Χρησιμοποιούμε πλέον τις λέξεις «φασίστας», «χρυσαυγίτης», «ναζί» σε διάφορες διαφωνίες μας, χωρίς να λαμβάνουμε υπ' όψιν το νόημα της λέξης αποδυναμώνοντας το, αλλά ξεπλένοντας παράλληλα αυτούς που είναι τέτοιοι.

«Ή όταν ονομάζεις μια κυβέρνηση που έχει μέσα σε 9 μήνες έχει κερδίσει τρείς εκλογές «καθεστώς» -βάζω μέσα και το δημοψήφισμα-, δεν καταλαβαίνεις πως ουσιαστικά αποδυναμώνεις τα επιχειρήματά σου για πράγματα που πρέπει να την ψέξεις. Αν ξεκινάς έτσι, αποδυναμώνεις και τα επόμενα επιχειρήματά σου, που δε θα κάτσω να τ' ακούσω.

Υπάρχει βέβαια και κάτι ακόμα που είναι θέμα του καθένα από εμάς σε όποια επαγγελματική τάξη ανήκει. Γιατί δε βγαίνουμε να πούμε πως το πρόβλημα του Περάματος είναι πως υπάρχουν και χρυσαυγίτες εκπαιδευτικοί στα σχολεία; Γιατί έγινε αυτό στο Ικόνιο και όχι στη Νίκαια που είναι δίπλα, ή στο Κερατσίνι, που εκεί καλοδέχτηκαν τα παιδιά των προσφύγων; Τόσο διαφορετικός κόσμος είναι εκεί; Δεν είναι μια άλλη πόλη, είναι δίπλα. Αυτό σημαίνει πως υπάρχουν και κάποια άλλα πράγματα, που υποκινούνται με κάποια υπόγεια νήματα και είναι δουλειά της Πολιτείας, όχι ν' ανεχθεί, αλλά να πατάξει το παρακράτος. Είμαστε μια συγκροτημένη κοινωνία, έχουμε νόμους και είναι δικαίωμα αυτών των παιδιών να πάνε σχολείο και υποχρέωση της Πολιτείας η εκπαίδευση όλων όσοι διαμένουν σ' αυτή τη χώρα».

 

-Γιατί όμως αυτό δεν συμβαίνει κατά τη γνώμη σας; Γιατί δεν πατάσσεται το φαινόμενο; Είναι θέμα πολιτικού κόστους όπως λέγεται, καταγγελίες υπάρχουν από γονείς και σωματεία για τέτοια φαινόμενα;

«Υπάρχει ένα κομμάτι που δεν είναι συνδικαλισμός. Ο συνδικαλισμός είναι πολύ καλό πράγμα κι έχει χυθεί αίμα προκειμένου να θεσμοθετηθεί και πρέπει να ενθαρρύνεται. Υπάρχει όμως ένας κακώς εννοούμενος συντεχνιασμός στην Ελλάδα. Ότι δηλαδή, αν εγώ δε στηρίξω εσένα που είμαστε συναδέλφισσες ή αν καταγγείλουμε κάτι που είναι παράνομο, αυτό μας κάνει να είμαστε ρουφιάνοι. Είμαστε εκ προοιμίου αρνητικοί σε κάτι τέτοιο, καθώς έχουμε μια αμυντική στάση και ιδιαίτερα απέναντι στην αστυνομία, που ως αριστεροί είχαμε πάντα προβληματικές σχέσεις, και το «προβληματικές» το χρησιμοποιώ για να είμαι κάπως κομψή στην κουβέντα μας. Οι σχέσεις μας ήταν απίστευτα συγκρουσιακές και καταδίωξης. Οπότε ακριβώς γι αυτό και μέσα στο πλαίσιο του κακού συντεχνιασμού θεωρούμε πως το να καταγγείλουμε είναι μια παράνομη συμπεριφορά, είναι ρουφιανιλίκι.

Κι έπειτα είναι μετά και η απίστευτη γραφειοκρατία. Δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, η γαλλική είναι πολύ χειρότερη. Το ελληνικό δημόσιο δεν είναι μεγάλο όπως λένε. Είναι στον μέσο όρο και λίγο χαμηλότερα από την Ευρώπη και δεν το λέω εγώ αυτό, αλλά όλες οι εκθέσεις των διεθνών οργανισμών. Υπάρχουν όμως άλλα προβλήματα, πολυνομία για παράδειγμα, όπου πολλές φορές αναγκαζόμαστε να εφαρμόσουμε αντικρουόμενα πράγματα. Δεύτερο θέμα είναι πως δεν υπάρχει εξορθολογισμός του δημοσίου και αξιοποίηση του δυναμικού. Δεν υπάρχει άνθρωπος που του αρέσει να κάθεται. Χρειάζεται εξορθολογισμός, αξιολόγηση και αξιοποίηση του δυναμικού. Δε γίνεται να μην υπάρχει καρέκλα να καθίσεις σε κάποιες υπηρεσίες και αλλού να μην υπάρχουν άνθρωποι να εξυπηρετήσουν τον πολίτη».

 

Όπως ήταν φυσικό και επόμενο, η συζήτηση φτάνει στο θέμα της Αστυνομίας σε σχέση με τη Χρυσή Αυγή, τα πρόσφατα γεγονότα στο Εφετείο και όχι μόνο. Η Γενική Γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ξετυλίγει το κουβάρι, ξεκινώντας από το 2012:

«Ήταν το 2012 όταν ο Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, Nils Muižnieks, ζητούσε από τον τότε Υπουργό ΠΡΟ.ΠΟ. με επιστολή του, να κάνει μια έρευνα, ξεκινώντας από το γεγονός πως τα ποσοστά της ΧΑ στα ειδικά τμήματα ήταν συντριπτικά, σε σχέση με τα υπόλοιπα τμήματα που ψήφιζε ο γενικός πληθυσμός. Δεν έγινε τίποτα. Νομίζω ότι έγινε μια έρευνα και στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας και ήταν η περίφημη ιστορία με τις λευκές σελίδες» αναφέρει η κα Γιαννακάκη.

 

-Λευκές σελίδες;

«Ναι, ναι... έδωσαν ένα πόρισμα που, αν, λέω ένα παράδειγμα, αριθμούσε 50 σελίδες, οι 49 ήταν λευκές».

-Εξαιρετικά ευανάγνωστο, πλήρες και λεπτομερές δηλαδή...

«Και καθόλου κουραστικό. Είχε γράψει και τον Δεκέμβριο του 2008 με τα γεγονότα τότε στην Αθήνα και τη δολοφονία Γρηγορόπουλου ένα editorial στην Monde ο τότε διευθυντής της, όπου μιλούσε για το πρόβλημα της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία δεν είχε εκδημοκρατιστεί στον απαιτούμενο βαθμό μετά από τη Χούντα».

-Κι απ' ό,τι φαίνεται συνεχίζει σ' ένα μεγάλο βαθμό να μην έχει εκδημοκρατιστεί και να παίζει απλά τον ρόλο της προστασίας του πολίτη. Η εμπειρία από τις καταθέσεις των αστυνομικών στην δίκη της ναζιστικής οργάνωσης ΧΑ είναι αποκαρδιωτικές, ως προς τις ενέργειες μπροστά σε βίαια γεγονότα που οδήγησαν ακόμα και σε δολοφονίες....

«Το πρόβλημα της Ελληνικής Αστυνομίας είναι διαχρονικό. Κι αυτό δεν το λέω μόνο εγώ, αν το έλεγα μόνο εγώ δε θα είχε καμία αξία. Υπάρχουν καταδικαστικές αποφάσεις από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την κατάχρηση της αστυνομικής βίας, εκ των οποίων όσες ακόμη δεν έχουν εκτελεστεί και αποτελούν ακόμη αντικείμενο της εξέτασης από την Επιτροπή Μονίμων Αντιπροσώπων του Συμβουλίου της Ευρώπης τις φορές που αυτή συνεδριάζει για να εξετάσει την εφαρμογή των αποφάσεων του Δικαστηρίου, έχουν κωδικοποιηθεί με το όνομα «Μακαρατζής». Αυτή είναι μια υπόθεση του 1998 η οποία βαίνει προς κλείσιμο, ακόμα δεν έχει κλείσει... 20 χρόνια τώρα δηλαδή, ακόμα δεν έχει ικανοποιήσει τα γενικά μέτρα η Ελλάδα. Κομμάτι αυτού είναι μια σειρά από υποθέσεις που έχουν σχέση με διάφορες μορφές αυθαιρεσίας από την πλευρά των Σωμάτων Ασφαλείας, μεταξύ των οποίων ο βιασμός Νιγηριανού ομοφυλόφιλου με γκλομπ από λιμενικό. Αν θυμάμαι καλά είναι υπόθεση του 2011 και έχουμε καταδικαστεί απ' το Στρασβούργο.

Είχα μια συνάντηση με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κύριο Τόσκα, για μια σειρά από θέματα και του πρότεινα κάποια πράγματα στο πλαίσιο της συνεργασίας. Υπάρχουν κάποια χρήματα τα οποία η Γενική Γραμματεία έχει βρει από τον ODIHR (Γραφείο για τους Δημοκρατικούς Θεσμούς και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΑΣΕ) των οποίων η διάθεση είναι πολύ επικεντρωμένη, είναι δηλαδή για την εκπαίδευση αστυνομικών στα ανθρώπινα δικαιώματα και δικαστικών στο ρατσιστικό έγκλημα. Πρότεινα λοιπόν να γίνουν μαθήματα, συγκροτημένα κτλ και για άλλα προβλήματα που υπάρχουν. Το τμήμα δίωξης ρατσιστικού εγκλήματος ας πούμε το θεωρούν κάτι σαν ψυγείο».

-Παρακατιανό;

«...ναι... ο ίδιος ο Υπουργός, οφείλω να ομολογήσω, έδειξε πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για το θέμα της εκπαίδευσης, του έχω στείλει όλα τα στοιχεία και είμαι σε αναμονή της απάντησης για να το κάνουμε δομημένα. Όλο αυτό θα έπρεπε ν' απασχολεί, πρώτα και κύρια, τους αστυνομικούς που κάνουν καλά τη δουλειά τους. Η αστυνομία πρέπει να είναι ένα παραγωγικό κομμάτι του δημοσίου».

-..που θα έπρεπε να προστατεύουν πραγματικά τον πολίτη απ' το έγκλημα... όχι ο πολίτης να νιώθει ανασφάλεια αντικρίζοντας αστυνομικό. Το πρόσφατο παράδειγμα στο Εφετείο με τον άνδρα των ΜΑΤ και την ενσωματωμένη κάμερα, λυπάμαι, αλλά δεν έχω πειστεί πως δεν ήταν τέτοια από τις εξηγήσεις που δόθηκαν, δεν μου προκαλεί ασφάλεια και αναρωτιέμαι που πάει το υλικό που κατέγραψε.

«Αυτό είναι πρωτίστως κάτι που θα έπρεπε να απασχολεί τους συναδέλφους του. Τι ακριβώς έχει συμβεί».

 

Η κουβέντα φτάνει και στη δικαιοσύνη. Για τα προβλήματα που υπάρχουν, για τις προσπάθειες που γίνονται. Με αφορμή το περιστατικό με τον Γιώργο Πολύμερο, μέλος της Κοινωνικής Επανένταξης του 18 ΑΝΩ και μαθητή του σχολείου του 18 ΑΝΩ, ξεκινάμε την κουβέντα για τους νόμους, την πολυνομία: «Εφαρμόστηκε ο νόμος. Μπορεί να εξαντλήθηκε η αυστηρότητα της εφαρμογής του, αλλά δεν έγινε τίποτα έκνομο» μας λέει η Μαρία Γιαννακάκη.

 

-Υπάρχουν νόμοι ανενεργοί ή ξεπερασμένοι, ωστόσο αν κάποιος θελήσει να τους εφαρμόσει είναι σε ισχύ...

«Όπως αυτός του προσηλυτισμού. Ένας ξεχασμένος νόμος που όμως υπάρχει. Στην ατζέντα της Γενικής Γραμματείας υπάρχει πάντα ο νόμος για την βλασφημία 198 και 199 του Π.Κ.. Δεν είναι δυνατόν να κινδυνεύει άνθρωπος να καταδικαστεί στον Άρειο Πάγο για κακώς εννοούμενη προσβολή των θείων. Αναφέρομαι στην περίπτωση του «γέροντα Παστίτσιου».

-Για την πολυνομία και τους ξεχασμένους νόμους, ας τους πούμε ξεπερασμένους, τί προτίθεται να κάνει το Υπ. Δικαιοσύνης;

«Είμαστε σε μια φάση αναθεώρησης και του Ποινικού Κώδικα και του Οικογενειακού Δικαίου. Οι νομοπαρασκευαστικές επιτροπές εργάζονται πάνω σ' αυτό. Είναι μια ευκαιρία βέβαια να πούμε εδώ, πως αντίθετα με ότι πιστεύει ο κόσμος, οι νομοπαρασκευαστικές επιτροπές δεν είναι αμειβόμενες. Πράγμα που σημαίνει πως έχουμε μια σειρά από επιστήμονες, καθηγητές νομικής, ψυχολόγους, παιδοψυχολόγους κλπ, που στο περιθώριο όλων των εργασιών που κάνουν για να ζήσουν, έχουν και αυτό. Άρα εκ των πραγμάτων όλα αυτά πηγαίνουν πολύ αργά.
Μετά έχουμε όλο το πλαίσιο των μνημονιακών υποχρεώσεων. Που σημαίνει πως ένα πολύ μεγάλο μέρος του Υπ. Δικαιοσύνης ασχολείται με τη νομοθεσία που αφορά στις μνημονιακές υποχρεώσεις. Γι΄ αυτό πάρα πολλές φορές υπάρχει καθυστέρηση. Όπως με τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου για παράδειγμα. Το νομοσχέδιο είναι έτοιμο εδώ και δυο μήνες, μας ρωτούν πότε θα κατέβει. Όμως και στη διαβούλευση να πάει, μετά είναι θέμα της διάσκεψης των προέδρων. Κι αν υπάρχουν μνημονιακά νομοσχέδια, δε θα μου περάσουν εμένα τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου».

-Αυτό όμως είναι ένας μύλος...

«Θέτει όμως και θέμα πολιτικής βούλησης. Όταν ανέλαβα, διάβασα ένα δημοσίευμα που αναφερόταν σε άρθρο Προεδρικού Διατάγματος του 1983, το οποίο απαγορεύει στα ΑμΕΑ να δώσουν εξετάσεις σε δραματικές σχολές. Έχουμε δηλαδή μια κατάφωρη παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επικοινώνησα με την κα Κονιόρδου, γιατί από εκείνη έπρεπε να παρθεί η νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία το γνώριζε ήδη και από τη δράση της και από την πορεία της ως ηθοποιός, εκ των κορυφαίων μάλιστα. Μου απάντησε πως πρέπει να δούμε πώς θα το κάνουμε, γιατί και αυτό προσέκρουε στις μνημονιακές υποχρεώσεις. Και θα μου πείτε πώς...»

-Ακριβώς αυτό ετοιμαζόμουν να ρωτήσω...

«Αν καταργήσω αυτό, σημαίνει πως φτιάχνω κάτι άλλο στη θέση του. Κάτι που να είναι λειτουργικό όμως, όχι απλώς έναν ωραίο νόμο να υπάρχει, αλλά έναν νόμο να λειτουργεί και να εφαρμοστεί. Οπότε πρέπει να προβλεφθεί μια σειρά από πράγματα, όπως πρόσβαση, άρα υποδομές, και δεύτερον πρέπει να αυξηθεί ο αριθμός των διδασκόντων. Όταν υπάρχει λοιπόν η μνημονιακή υποχρέωση του 1 προς 5 δηλ. πέντε φεύγουν, ένας έρχεται, πώς θα γίνουν οι προσλήψεις; Ακόμα κι αν πεις πως θα το καλύψεις με αποσπάσεις, δεν μπορείς να κάνεις αποσπάσεις, αν δεν έχεις προβλέψει οργανικές θέσεις. Όταν η τρόικα θα δει πως φτιάχνεις οργανικές θέσεις, υπάρχει η περίπτωση, ακόμα κι όταν λες ρητά ότι εγώ θα το καλύψω με αποσπάσεις ή μετατάξεις, να σου πει «ωπ!»

-Εστιάζουμε στο οικονομικό όσον αφορά το μνημόνιο, αλλά τελικά είναι ακόμα χειρότερο.... Μπαίνει σε δομές που δεν μπορούμε να φανταστούμε, γιατί φαντάζει και είναι αδικαιολόγητο να μην αλλάξει κάποιος νόμος ώστε να είναι λειτουργικός...

«...διαχέεται σε όλες τις δομές του ελληνικού κράτους. Γι' αυτό λοιπόν νομίζω πως αυτή η κυβέρνηση θα αφήσει το στίγμα της κάνοντας πράγματα που και είναι στον σκληρό πυρήνα της αριστερής πολιτικής, άρα έχουν να κάνουν άμεσα με απόλαυση δικαιωμάτων, και που δε θα έχουν δημοσιονομικό αποτύπωμα, γιατί στο κομμάτι που έχουν δημοσιονομικό αποτύπωμα, τα περιθώρια ελιγμών είναι πάρα πολύ στενά».

-Αναρωτιέμαι, αν ποτέ και πότε, βγούμε απ' όλο αυτό που ονομάζουμε κρίση πως θα επανέλθουμε...

«Γι' αυτό η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ φαντάζει ως πολυτέλεια, όπως πολύ ωραία το θέσατε στην αρχή της συζήτησης, όχι μόνο δεν είναι πολυτέλεια, αλλά είναι εκ των ων ουκ άνευ... γιατί όταν βγούμε απ' αυτή την ιστορία θα πρέπει τουλάχιστον να μην έχουν περισταλεί τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των γενεών και των βαθμίδων.
Τα ατομικά, τα πολιτικά, η δεύτερη γενιά τα κοινωνικά και οικονομικά, οι εργασιακές σχέσεις, τα δικαιώματα της νέας γενιάς που είναι τα δικαιώματα στο περιβάλλον, στον πολιτισμό, στην επικοινωνία.
Και δεν έχει βρεθεί ο χρόνος ν' ασχοληθούμε και με την τρίτη γενιά δικαιωμάτων με το Υπ. Ανάπτυξης που αφορά στο δικαίωμα σ' ένα καθαρό περιβάλλον, στην προστασία του περιβάλλοντος σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης, κρίσης, στο δικαίωμα στον πολιτισμό. Για παράδειγμα στην Αργεντινή, στις χειρότερες περιόδους της κρίσης, τα θέατρα ήταν γεμάτα».

-Αυτό βέβαια δεν ξέρω κατά πόσο συμβαίνει στην Ελλάδα όπου το πιο φθηνό μέσο ψυχαγωγίας είναι η τηλεόραση

«Και ανοίγουμε ένα άλλο πολύ μεγάλο θέμα. Το θέμα με τα κανάλια, το θέμα με τις άδειες όπου περιμένουμε το ΕΣΡ να εφαρμόσει τον νόμο, αυτό ακριβώς που λέει το ΣτΕ με την απόφασή του, για να μπει ένα τέλος στην έκνομη κατάσταση που επικρατούσε μέχρι τώρα. Και το ΣτΕ δεν το είπε τώρα αυτό, το έχει πει από το 2011, ότι η κατάσταση που επικρατεί στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο είναι αντισυνταγματική και απαράδεκτη. Ν' ανοίξουμε το θέμα ΕΡΤ και μετάδοση της Χρυσής Αυγής;»

-Είναι μια από τις ερωτήσεις μου. Δεν θα ξεχάσω εκείνο το πρωινό του Σαββάτου με την εκδήλωση της ΧΑ στις Θερμοπύλες και την μετάδοση της, ούτε όμως και την κάλυψη της δίκης και τα τελευταία γεγονότα στο Εφετείου με την ΕΡΤ απούσα. Οι διαμαρτυρίες ήταν πολλές από τους πολίτες, αλλά και από δημοσιογράφους.

«Αντέδρασα και μάλιστα έντονα, λέγοντας πως είναι απαράδεκτο να συγχέουμε την ελευθερία του λόγου με την ανοχή στη διασπορά μίσους και στον ρατσιστικό λόγο».

-Και μάλιστα από την στιγμή που υπάρχει σχετικός νόμος...

«Ο αντιρατσιστικός νόμος αφορά σε όλους τους διαμένοντες στην ελληνική επικράτεια. Και όποιος τον παραβαίνει θα παραπέμπεται στη Δικαιοσύνη, όπως γίνεται για τον καθένα όταν καταπατά ένα νόμο».

-Άρα τι θα μπορούσε να γίνει σ' αυτή την περίπτωση;

«Πάνω σ' αυτό που συζητάμε, έχω εδώ μπροστά μου τις καταληκτικές παρατηρήσεις των Ηνωμένων Εθνών για την εφαρμογή της Σύμβασης για τις φυλετικές διακρίσεις. Στο κεφάλαιο που αφορά στη διασπορά μίσους και στον ρατσιστικό λόγο, στην τρίτη παράγραφο λέει ξεκάθαρα ότι το ΕΣΡ οφείλει ν' απαγορεύσει στα κανάλια τη μετάδοση μηνυμάτων μίσους. Το έχω στα χέρια μου γιατί σκοπεύω να το στείλω στο ΕΣΡ. Όταν λοιπόν συγκροτήθηκε εκ νέου το Συμβούλιο, καθώς είχε πέσει σε αδράνεια τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, όταν ορκίστηκε και ξεκίνησε να δουλεύει, είχε ζητήσει η ΕΡΤ από αυτό να γνωμοδοτήσει αν πρέπει να μεταδίδει τους λόγους ή όχι. Το ΕΣΡ λοιπόν είχε βγάλει μια απόφαση που έλεγε ότι η διασπορά ρατσιστικού λόγου απαγορεύεται κλπ και κάθε φορά κρίνεται ad hoc. Βέβαια, πιστεύω πως και το «καλημέρα» της Χρυσής Αυγής είναι φορέας μίσους και ρατσισμού. Και δεν καταλαβαίνω: Δηλαδή σου κάνει αγωγή η ΧΑ επειδή δε μεταδίδεις τις συνεδριάσεις των κοινοβουλευτικών της ομάδων... και τι έγινε;»

 

-Επειδή ενδεχομένως αυτό με τις αγωγές μπερδεύει τους πολίτες. Περιέχει μέσα χρήματα και η ΕΡΤ είναι δημόσιος φορέας. Δηλαδή, σκέφτεται κάποιος, έκανε αγωγή, αν την κερδίσει, πληρώνει ο πολίτης και τα παίρνει ο χρυσαυγίτης δικαιωμένος. Έντεχνα το χρησιμοποιούν σαν επιχείρημα μερικοί αυτό, όμως τι μπορεί να συμβεί στην αγωγή, να την κερδίσει; Μα, υπάρχει ο νόμος.

«Υπάρχει ένα πλαίσιο, το οποίο είναι ένα εξαιρετικό νομοθετικό κείμενο, που πρέπει να εφαρμόζεται όπως εφαρμόζεται ο κάθε νόμος. Όλα αυτά είναι προφάσεις εν αμαρτίαις και δεν τα καταλαβαίνω. Στο φαινόμενο του φασισμού και του ναζισμού, απέναντι στη διασπορά μίσους και ρατσιστικού λόγου που είναι προσβολή απέναντι στα δικαιώματα και την προσωπικότητα του ανθρώπου, είμαστε απέναντι. Δεν είναι ούτε πλουραλισμός, ούτε ελευθερία της έκφρασης αυτό το πράγμα, είναι προσβολή στ' ανθρώπινα δικαιώματα, προσβολή στη δημοκρατία και η δημοκρατία θ' αντιδράσει με αυτά που αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν να καταστρέψουν: Το κράτος δικαίου, τον κοινοβουλευτισμό και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μ' ενοχλεί όμως το γεγονός πως η ΕΡΤ, με την έννοια της δημόσιας τηλεόρασης, έχει ξεχάσει την δίκη της Χρυσής Αυγής».

-Είναι τόσο απλό και τελικά στην εφαρμογή του μοιάζει πάντα τόσο δύσκολο, σ' αυτή την περίπτωση, να εφαρμοστεί ο νόμος που υπάρχει και μπορεί να τον επικαλεστεί ο καθένας.

«Εδώ όμως χρειάζεται και η συνδρομή της Δικαιοσύνης. Και των Εισαγγελέων ρατσιστικού εγκλήματος. Ξέρετε όμως... ξαναγυρνάμε πάλι στις μνημονιακές υποχρεώσεις και όλα γυρίζουν γύρω από εκεί. Υπάρχει μια εξαιρετική εισαγγελέας για το ρατσιστικό έγκλημα, για παράδειγμα, η κα Τουλουπάκη, η οποία όμως διερευνά και την λίστα Λαγκάρντ. Μπορείτε να φανταστείτε τι σημαίνει αυτό από άποψη χρόνου και φόρτου. Έχουν φορτώσει πάρα πολύ τα δικαστήρια. Και πολλές υποθέσεις είναι εξαιρετικά σύνθετες και χρειάζεται χρόνος.

Πρόσφατα, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σημείωσε ότι θα ενεργοποιήσει τον εξωδικαστικό συμβιβασμό που εδώ και 15 χρόνια έχει καταστεί γράμμα κενό περιεχομένου, ενώ την ίδια στιγμή, στο πλαίσιο αποσυμφόρησης των δικαστηρίων, προσανατολίζεται στη μετατροπή των μικροποινών πλημμεληματικού χαρακτήρα σε διοικητικές κυρώσεις (πρόστιμα, κ.λπ.).

Η συσσώρευση ενώπιον των δικαστηρίων χιλιάδων εκκρεμών υποθέσεων, αστικών, ποινικών και διοικητικών, δίνει την εντύπωση ότι το φαινόμενο έχει πάρει διαστάσεις οιονεί αρνησιδικίας, με αποτέλεσμα ο πολίτης να μην αντιμετωπίζει τη Δικαιοσύνη ως τον χώρο εκκαθάρισης αντιδικιών ή ως καταφύγιο των αδικουμένων, αλλά ως ένα Γολγοθά, ορισμένες φορές χωρίς τέλος».

 

-Κυρία Γιαννακάκη να σας ευχαριστήσω πολύ γι' αυτή την, διαφωτιστική ομολογουμένως, συζήτηση που είχαμε.

«Κι εγώ σας ευχαριστώ».

 

Τελικά τ' ανθρώπινα δικαιώματα η γνώση μας γι' αυτά και η χρήση εργαλείων για την διεκδίκησή ή την αποκατάσταση τους όταν αυτά παραβιάζονται δεν είναι ούτε κενό γράμμα, ούτε πολυτέλεια. Είναι η αρχή και το τέλος κάθε σχέσης είτε αφορά την σχέση πολίτη-κράτους, είτε τις σχέσεις μεταξύ πολιτών. Πέρα απ' αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές ακόμα πιο διευρυμένο και όχι συρρικνωμένο, ειδικά τώρα που οι δύσκολοι καιροί πιέζουν φορτικά για το αντίθετο.

 

synedrio

 

 

Copyright © 2012. www.mariayannakaki.gr | Όλα τα νέα σήμερα newspolis.gr | Designed by Shape5.com

Η επίσημη ιστοσελίδα της Μαρίας Γιαννακάκη | υποψηφιοι, Αττική, περιφέρεια, Παρέμβαση, για την Αττική, Β' Πειραιά, Κορυδαλλός, Κερατσίνι, Νίκαια, Δραπετσώνα, Αγ. Ιωάννης, Ρέντης, Πέραμα, Πειραιάς, Ανθρώπινα, δικαιώματα, LGBT, ισότητα, Εξωτερική, πολιτική, Εθνική Άμυνα, Τουρκία, Κύπρος, Κυπριακό, Ευρωπαϊκή, Ένωση, ομοφυλόφιλοι, Ρομά